Morkowscy z Buku w XVIII stuleciuz

Morkowscy (zapisywani też jako Murkowscy), jako rodzina bukowska, pojawili się w 1739 roku. W dniu 13 stycznia uczciwy (Honestus) Walenty i Rozalia Morkowscy ochrzcili syna nadając mu imiona Paweł–Jan. Rodzicami chrzstnymi byli ówczsny rajca buwkoski Stanisław Szubert i Regina Lemańska. Z późniejszych zapisów wynika, że żona Walentego Morkowskiego była córką Jana Krótkiego i Jadwigi (zapisano: Rozalia Krótczanka), urodzoną w 1718 roku. W kolejnych latach rodzina Morkowskich powiększyła się o: Wincentego–Wojciecha (1741, zmarł tego samego roku), Tomasza–Wojciecha (1742), Antoniego-Norberta (1744), Antoniego–Erazma (1746), Wojciecha i Rozalię (bliźnięta, 1751), Jana–Felicjana (1752), Jana–Jakuba (1754) i Agnieszkę (1756). Rajca miejski Walenty Murkowski (zapisany przez „u”), już jako wdowiec w 1756 roku, ożenił się z wdową Heleną Skokowską.z domu Pachowicz (córką Andrzeja), byłą żoną szlachcica Piotra Skokowskiego. Z nią dochował się jeszcze Marcina–Sefana (1758), Wiktora–Alojzego (1762), Feliksa–Hilarego–Piotra (1764) i Magdaleny–Anny (1766),

W 1746 roku w aktach chrztu pojawia się rodzicami Macieja Morkowskiego i Rozalia z Lemańskich. Rozalia była córką Walentego (seniora) i Reginy z Wierzbińskich, urodzoną w 1719 roku. Jej pierwszym mężem był Jan Kuchowicz, zmarły 1 maja 1745 roku. W dniu 1 października 1746 roku Maciej i Rozalia Morkowscy ochrzcili w Buku swoje pierwsze dziecko, nadające córce imię Bibiana–Barbara. Rodzicami chrzestnymi byli: Walenty Lemański (jr) i wdowa Regina Lemańska – babka Bibiany. Kolejnymi dziećmi tej pary były: Agnieszka–Honorata (1748), Justyna (1750). Franciszek (1752), Agnieszka (1755) i Jakub–Ignacy (1757).

Nie znam pochodzenia Walentego i Macieja Morkowskich. Przypuszczam, że byli braćmi i wywodzili się z wysoko postawionej rodziny (raczej mieszczańskiej). Wskazuje na to wielokrotnie podkreślany brak aktów ślubu Morkowskich z pannami i wdowami pochodzącymi z Buku.

Przypuszczam, że z tej rodziny wowodził się ks. Paweł Morkowski, zapisany jako ojciec chrzestny w 1741 i 1744 roku. W pierwszym zapisie podano, że był prepozytem w Grodzisku (Ad[modu]m R[evere]ndus Paulus Morkowski Praep[osi]tus S. Spriritus in Grodzisk), a w drugim – kuratorem w Ptaszkowie (Curatus Pta[s]zkoviensis);

Paweł–Jan, najstarszy z wymienionych przedstawicieli II pokolenia Morkowskich z Buku, ożenił się z Rozalią Kimecką. Ślub odbył się poza Bukiem, przed 1769. Urodziło im się sześcioro dzieci: Maciej, Paweł (*1769), Katarzyna, Kordula (*1770), Hipolit, Roch (*1771), Franciszek, Ksawery (*1774), Franciszka (*1777), Piotr, Wojciech (*1780). Paweł Morkowski zmarł przed 1786 roku. Wdowa Rozalia Morkowska z Klimeckich wyszła w 1786 roku za Wiktora, młodszego brata Pawła Morkowskiego (czyli swojego szwagra). Wydała mu jeszcze na świat dwóch synów o ioonach Bazyli–Andrzej, urodzonych w latach 17888 i 1789 (starszy prawdopodobnie zmarł przed urodzeniem młodszego). Z wymienionych wyżej dzieci Pawła i Rozalii Mrkowskich, Hipolit ożenił się Marianną, córką Mikołaja Dobilińskiego (ślub w 1798). W roku 1803 urodził im się Antoni.

       Tomasz Morkowski, kolejny syn Walentego i Rozalii z Krótkich, ożenił się z Magdaleną Sobańską (ślub około 1770). Siedmioro dzieci z tej rodziny to: Walenty, Maciej (*1771), Antoni, Jan (*1773), Jan, Romuald (*1775), Marianna, Agnieszka (*1776), Tomasz , Józef (*1779), Anna, Zuzanna (*1781) i Józef (*1785). Anna (-Zuzanna) w 1807 roku wyszała za Antoniego Sobierajewicza. Z tego związku urodziła się Marianna (*1819), druga żona Marcina Formanowicza, powstańca listopadowego. Józef, najmłodszy syn Tomasza, ożenił się z Katarzyną z Kozłowiczów (ślub w 1815). Ich dzieckiem był, urodzony 7 lutego 1822 roku, Teofil Morkowski - późniejszy ksiądz katolicki. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1852 roku i cały znany okres służby duszpasterkiej spędził w parafii Kucharki. Początkowo jako protektor (od 1854) a od 1866 jako kurator. Zmarł w Kucharkach w dniu 7 maja 1896 roku. Tam też został pochowany.

Antoni Morkowski, następny syn Walentego, ożenił się z Teresą. Jej nazwisko panieńskie, zapisane w jedynym akcie chrztu brzmiało „Przepirczyńska” (może „Przepiórczyńska”?). Slub odbył się poza Bukiem. Ich dziećmi byli: Apolonia, Dorota (*1775), Andrzej (*1776), Michał, Franciszek (*1778), Wojciech (*1781),  Jan, Nepomucen (*1784).

Z kolejnych dzieci Walentego i jego pierwszej żony jedynie najmłodsza Agnieszka pozostawiła po sobie ślad jako osoba dorosła. W 1774 roku wyszła za mąż za szlachcica Onufrego Skokowskiego. Co ciekawe w akciec ślubu jej imię zapisano jako Joanna (córka Walentego Morkowskiego). Drogą eliminacji dochodzę do wniosku, że najpradopodobniej chodziło o Agnieszkę, urodzoną w 1755 roku.

Z czworga dzieci Walentego i Heleny z Pachowiczów (wdowy po Piotrze Skokowskim), Wiktor ożenił się ze swoją bratową, Rozalią z Klimeckich. Szczegóły podałem już wyżej. Najmłodsza Magdalena wyszła za szlachcica Stanisława Baranowicza (ślub w 1784 roku).

Druga gałąź Morkowskich z Buku, biorąca swój początek od Macieja i Rozalii z Lemańskich była mniej liczna. Bibiana, najstarsza ich córka, wyszła za Wojciecha Tuliszkę (ślub w 1766). Agnieszka (*1755) wyszła za Jana Koszewskiego, pisarza z Opalenicy (ślub w 1775). Najmłodszy Ignacy (losy pozostałej trójki są mi nieznane) ożenił się z Franciszką, córką Wojciecha Bramkowskiego (ślub w 1784). Dziećmi ich byli: Onufry, Antoni (*1785), Teodor, Walenty (*1787), Agnieszka, Rozalia (*1790), Jadwiga (*1792), Wincenty, Ignacy (*1794), Antoni, Karol (*1802).