Formanowiczowie z Wielkopolski

mjr. Leon Furmanowicz

*11-03-1899 Kłecko 
(data i miejsce urodzenia)
+11-12-1972 Poznań 
(data i miejsce zgonu /miejsce pochówku/)
Rodzice:
Związki:
Rodzeństwo:
Podstawowe informacje o osobie:
Ceremoniał religijnychrzest
Data ceremoniału02-04-1899
Miejsce ceremoniałuKłecko, św. Jerzy
Wykształceniewojskowe
Zawód wyuczonyoficer W.P.
Zawód wykonywanywojskowy
Statuskapitan
MiejscowośćToruń
AdresMickiewicza
Miejsce zgonuPoznań
Zdarzenia:
LPDataNazwa
1od 1913 do 1917 Nauka w Seminarium Nauczycielskim
W 1913 roku wstępuje do seminarium nauczycielskiego w Lesznie, następnie w Rawiczu i Rogoźnie.

W Seminarium nauczycielskim w Rogoźnie złożyli w czasie od 21-25 czerwca r. b. pierwszy egzamin nauczycielski: L. Furmanowicz,
=========
Postęp 1920.07.03 R.31 Nr148
Akta personalne
Postęp 1920.07.03 R.31 Nr148
2od 1917 do 1918 I-wojna światowa
20 czerwca 1917 powołany zostaje do armii niemieckiej, z której dezerteruje w listopadzie 1918 roku.
Akta personalne
3od 1918 do 1919 Powstanie Wielkopolskie
Dnia 22 listopada 1918 roku wstępuje ochotniczo do Rady Robotniczo-Żołnierskiej w Wągrowcu a następnie od 30 grudnia do 13 lutego 1919 roku bierze czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim, służąc w oddziałach wągrowieckich. 25 lutego 1919 roku przeniesiony do 1 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej. Służąc w nim zostaje awansowany: najpierw 1 marca na bombardiera, a 1 kwietnia na kaprala.
Biografia
Biogram (Wikipedia)
4od 1920 do 1921 Wojna polsko-bolszewicka
13 maja 1920 roku powołany zostaje do wojska i skierowany na front wojny polsko-bolszewickiej. Za walki z bolszewikami w 1921 otrzymuje Krzyż Walecznych. Szczegóły w biografii.
Akta osobowe
51924 Rocznik oficerski 1924
Porucznik zawodowy w składzie 8. Pułku Artylerii Ciężkiej (str. 712). Starszeństwo (por.) z dniem 1 sierpnia 1921 r. (str. 755)
Rocznik oficerski 1924
6od 1924 do 1939 Przeniesienie do Torunia
W grudniu 1924 roku w stopniu porucznika zostaje przeniesiony do Torunia, celem zorganizowania 8-samochodowej baterii przeciwlotniczej. Po przeorganizowaniu baterii na dywizjon pełni dalej służbę w tej jednostce, najpierw jako d-ca baterii a następnie jako II z-ca, potem I z-ca i wreszcie od 1937 roku jako dowódca 8-dyonu p-lot.
Akta osobowe
71928 Rocznik oficerski 1928
Porucznik zawodowy w Samodzielnym dyonie (dywizjonie) artylerii przeciwlotniczej nr 8 w składzie 8. Pułku Artylerii Ciężkiej (str. 416). Starszeństwo (por.) z dniem 1 sierpnia 1921 r. (str. 482)
Rocznik oficerski 1928
81932 Rocznik oficerski 1932
Kapitan zawodowy w 8 Dywizjonie Artylerii Przeciwlotniczej z miejscem postoju w Totuniu (str. 729). Starszeństwo (kpt.) z dniem 1 stycznia 1932 r. (str. 198, poz. 20)
Rocznik oficerski 1932
91932 Księga adresowa i informacyjna miasta Torunia
"Furmanowicz Leon, ofic., Mickiewicza 138 (132)"
str. [371/583]
1002-1936 Zlote Gody rodziców Leona w Wągrowcu
zdjęcie grupowe
111936 Książka adresowa miasta Torunia
"Furmanowicz Leon, oficer zawodowy, Mickiewicza 142"
str. [148/354]
121939 Przynależność wojskowaw momencie wybuchu JJ-wojny światowej
Leon Furmanowicz w randze kapitana, w czasie kampanii 1939 roku, był dowódca 4 Baterii Motorowej Artylerii Przeciwlotniczej typu "A". Bateria wchodziła w skład 4 Dywizji Piechoty sformowanej podczas wojny polsko-bolszewickiej.Stacjonowała w Bydgoszczy, Toruniu i Brodnicy.
Strona WWW
Multimedia:
   
Źródła:
Kłecko USC, 20/1899, dot. urodzenia [akt prawny]
KŁECKO, księgi metrykalne parafia p.w. św. Jerzego, poz. 40, dot. chrztu [akt prawny]
ur. 11.3.1899 / chrz. 02.4.1899 / poz. 40
Leon, rodz. Józef Furmanowicz, Pelagia Urbańska

Poznańskie cmentarze (wyszukiwarka), dot. pochówku [dokument elektroniczny]
Karta grobu:
NazwaGrób Leona Furmanowicza (kpt W.P.)
Nazwa cmentarzaCmentarz Górczyński w Poznaniu
Adres cmentarzaPoznań, Górczyn
LokalizacjaVLd
CharakterystykaTrwały/Pojedynczy
InskrypcjaLeon Furmanowicz

Major Wojska Polskiego
ur. 11.03.1899 roku w Kłecku, zm. 11.12.1972 roku

Powstaniec Wielkopolski, od 30.12.1918 do 13.02.1919 brał czynny udział w walkach w ramach oddziałów wągrowieckich. 25 lutego 1919 roku przeniesiony do 1 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej. Służąc w nim awansował dn. 1 marca 1919 roku na bombardiera, a 1 kwietnia na kaprala.

Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Za wyjątkową odwagę wykazaną w czasie trwania tej kampanii, w 1921 otrzymał Krzyż Walecznych.

Absolwent kursu dla młodszych oficerów artylerii, prowadzony przez Szkołę Podchorążych Artylerii w Poznaniu. Oficer zawodowy w 15. Pułku Artylerii Lekkiej (Polowej) w Poznaniu.
W grudniu 1924 roku w stopniu porucznika przeniesiony do Torunia. Organizator 8. samochodowej baterii przeciwlotniczej w Toruniu. Po przeorganizowaniu baterii na dywizjon d-ca baterii, a następnie I z-ca i od 1937 roku dowódca 8. dyonu p-lot.

W czasie Wojny Obronnej, do 7 września 1939 roku dowódca obrony p-lot miasta Torunia. Po zajęciu miasta przez Niemców dowódca 5. baterii p-lot przy 4. Dywizji Piechoty. W dniu 18 września 1939 w czasie bitwy pod Kutnem, wzięty do niewoli niemieckiej, w której przebywał aż do oswobodzenia przez wojska amerykańskie W 1945 roku powrócił do kraju.

Odznaczony:
· Krzyżem Walecznych (1921)
· Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918/20 (1928 rok)
· Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości (1928 rok)
· Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (1938)
 

Serwis wygenerowano z programu "Drzewo genealogiczne II" | http://www.drzewo-genealogiczne.pl