Dziennik autora strony

AKTUALIZACJE

2006 2007

25-12-2008

Podsumowania

Zbliżający się koniec roku nastraja do podsumowań. Podobnie jak w roku ubiegłym chciałbym wymienić odkrycia z historii rodziny, które uważam za najważniejsze w 2008 roku. Jako najistotniejsze uważam połączenie linii gnieźnieńsko-kłeckiej z głównym drzewem genealogicznym Formanowiczów. Odkrycie to, udokumentowane zapisami z księgi cechu młynarzy w Gnieźnie, zakończyło niemal 3-letni okres poszukiwań dowodu pochodzenia Piotra Formanowicza – antenata linii gnieźnieńsko-kłeckiej. Odkrycie to w pewnym sensie nawiązuje do odkrycia roku 2007, którym było udokumentowanie związku linii gostyńskiej z linią bukowską. Stanowi kontynuację moich badań genealogicznych, których celem jest potwierdzenie hipotezy mówiącej, że Formanowiczowie żyjący na terenie Wielkopolski w XVIII- i XIX wieku wywodzą się z jednego pnia rodowego.

O ile określenie najważniejszego odkrycia w 2008 roku jest oczywiste, to już wskazanie kolejnych jest kłopotliwe. Niemal każda nowość stanowi dla mnie dużą wartość i trudno je uszeregować. Dużą satysfakcję sprawiają mi wyniki kolejnych kwerend w księgach parafii w Wielichowie, dzięki którym drzewo genealogiczne tego rodu zawiera w sobie coraz węcej szczegółów. Bardzo cennym odkryciem, które przyniosło wiele kolejnych nowości, były karty meldunkowe członów rodziny odszukane w APP. Dziełem roku 2008 jest także rozbudowa i opracowanie kolejnych biografii znaczących postaci rodu. Najbliższa memu sercu jest biografia o. Stefana (Telesfora) Dybizbańskiego, brata babki mojego dziadka - powstańca styczniowego - którego mój dziadek często wspominał i dla którego był niewątpliwie wzorem partyiotyzmu. Mój dziadek był z kolei powstńcem wielkopolskim.

12-12-2008

Rocznica

12 grudnia 2005 roku, a wiec dokładnie 3 lata temu, zarejestrowałem alias www.formanowicz.kw.pl – adres do pierwszej wersji mojej strony genealogicznej o rodzie Formanowiczów (alias działa nadal i przekierowują na aktualny adres strony www.formanowicz.pl). Wprawdzie już co najmniej pół roku wcześniej istniały testowe wersje strony, ale potwierdzoną datę 12 grudnia 2005 r. przyjmuję jako właściwy początek istnienia witryny.

Przy okazji rocznicy chce podziękować wszystkim osobom, dzięki którym strona ma obecną postać. Dzięki ich staraniom, poszukiwaniom i pomocy uzyskałem ogromną ilość rodzinnych materiałów archiwalnych, których wartość jest dla mnie bezcenna. Nie sposób wymienić wszystkich tych osób z imienia i nazwiska, zresztą nie wiem czy chcieliby tego. Jestem im wszystkim ogromnie wdzięczny !

10-12-2008

O najstarszych...

W obecnej chwili dwie osoby wśród Formanowiczów zasługują na miano najstarszych: Antoni zwany „PierwszymGroszem” z Buku i Andrzej, kuśnierz z Wielichowa. Antoni urodził się ok. 1680, a Andrzej ok. 1690 r. (nie dysponujemy ich aktami chrztów). Istotną cechą wiążącą tych dwóch mężczyzn jest wysoka pozycja jaką zajmowali oni i ich bezpośredni potomkowie w drabinie społecznej miast, w których zamieszkali. O Antonim piszę w mojej monografii (m.in.): „Jakże ważną osobą w Buku musiał być Antoni Formanowicz skoro wymieniano go jako dziadka chrzczonego dziecka i to dziadka nieżyjącego już od ponad 10-lat. Jest to pierwszy i jedyny znany mi przypadek - i to z tak odległej przeszłości, gdy akty metrykalne były niezwykle lakoniczne w treści – by w akcie chrztu podawano dziadka dziecka i to z wszelkimi „honorami””. Z kolei o Andrzeju (także w monografii): „Istotnym będzie tu podkreślenie znaczenia jakie od początku swego pojawienia się w Wielichowie odgrywała rodzina Formanowiczów. Jeśli Andrzej jest cechmistrzem w dwóch cechach rzemieślniczych: krawieckim i kuśnierskim, to już jego synowie awansują w drabinie społecznej wyżej. Wojciech tytułowany wielokrotnie „civis Wielichowians” po śmierci – dla podkreślenia jego pozycji – został pochowany w środku kościoła parafialnego w Wielichowie. Z kolei Michał także rzemieślnik, był wielokrotnie wybierany burmistrzem Wielichowa oraz rajcą miejskim. Skoro synowie zaszli tak daleko, to i ojciec (Andrzej) musiał być nie byle kim”.

Przy takich przesłankach pojawia się hipoteza, że Antoni był starszym (o ok. 10 lat) bratem Andrzeja a oboje wywodzili się ze rodziny o znaczącej pozycji. Skąd przybyli – nie wiadomo. Nie wiadomo również czy kiedykolwiek uda się tą hipotezę udowodnić. Akty urodzeń (chrztów) z II-połowy XVII-wieku są niezwykle rzadkie. Ale pewne jest, że Antoni osiadł w Buku a Andrzej w Wielichowie.

W tym miejscu pojawia się analogia do legendy o Lechu, Czechu i Rusie...

09-12-2008

Aktualizacja zapisów w drzewie wielichowskim

Kolejna kwerenda w księgach parafialnych z Wielichowa (tym razem w Archiwum Archidiecezjalnym w Poznaniu) pozwoliła na uzupełnienie danych metrykalnych o 1-, 2-, i 3-pokoleniu Formanowiczów żyjących w tym mieście. Kwerenda objęła nie przeglądane jeszcze księgi urodzeń i zgonów z końca XVIII-wieku, oraz ślubów z przełomu XVIII- i XIX-wieku. Tym sposobem stwierdzam, że dokonano kwerendy we wszystkich księgach wielichowskich znajdujących się w Archiwum Archidiecezjalnym i Państwowym, z okresu 1729-1836 (patrz moja uwaga z dn. 7 maja b.r . o zakresie zachowanych ksiąg).

Nie wykluczam jeszcze drobnych korekt w zakresie 1- do 3-pokolenia (rozległość wyników kwerendy może z czasem pozwolić na inną interpretację), ale już dziś stwierdzić mogę, że obraz początków drzewa genealogicznego Formanowiczów z Wielichowa jest ostateczny. Nie istnieją źtódła, które pozwoliłyby na dalszą jego rozbudowę. Pozostały do wyjaśnienia jeden związek (czy Mateusz F. jest synem Wojciecha ?), z uwagi na brak dokumentów, pozostanie już kwestią domysłów.

Ciekawostka z XVIII-wiecznych zapisów: po śmierci Wojciecha Formanowicza w 1782 r. (syna Andrzeja – antenata rodu), jego ciało zostało pochowane pod posadzką kościoła parafialnego w Wielichowie („in medio Ecclesiae”). Bez wątpienia nastąpiło to dzięki znacznej sumie ofiarowanej na kościół przez wdowę Reginę z d. Słomińską. Po jego prochach (mówiąc w przenośni) stąpają odwiedzający kościół w Wielichowie...

Z przyjemnością podyskutuję z członkami rodziny wielichowskiej na temat wyników kolejnych kwerend i ich interpretacją.

04-12-2008

„Tajemnice” Wincentego Furmanowicza

Karta meldunkowa Wincentego Furmanowicza, którą dziś zakończyłem analizować, kryła w sobie jeszcze jedną tajemnicę. Pięcioletni pobyt Wincenttego w Rawiczu (1896-1901) okazał się być pobytem w rawickim więzieniu! Karę tą odbywał prawdopodobnie za przestępstwa jakich dopuścił się będąc 20-letnim młodzieńcem. Niemożliwe jest bowiem by władze pruskie skazały go za udział w powstaniu styczniowym, za co zresztą odbył już karę w twierdzy orłowskiej na terenie Rosji. Przez okres ponad 25-lat udawało się Wincentemu odwlec wykonanie kary, zasłaniając się chorobą (rzeczywistą czy nie – tego się już zapewne nie dowiemy), ale w końcu, już jako 60-latek, musiał poddać się pruskiemu wymiarowi sprawiedliwości. Niestety prusacy byli pamiętliwi! 

Nie umieściłem biografii Wincentego w zakładce „Wybitni, biografie”, bo też i postać nie jest jednoznacznie wybitna. Jednak obfitość materiałów, które udało mi się zgromadzić na jego temat i barwność postaci zachęcają do poznania jego losów. Dalsze szczegóły więziennego epizodu z życia Wincentego uda się być może poznać dzięki aktom więzienia w Rawiczu zachowanym w APP.

28-11-2008

Aktualizacja gałęzi wielichowskiej i inne

Odkryty dziś w księdze parafii w Wilkowie Polskim (ówczesny pow. śmigielski), zapis o ślubie Józefa Furmanowicza [sic!] i Rozalii Hermann, który miał miejsce w roku 1835, pozwolił na uszeregowanie pokoleń w gałęzi wielichowskiej. We wspomnianym zapisie podany został wiek Józefa (to przedstawiciel trzeciego, znanego pokolenia). Pozwoliło to stwierdzić, że był on najmłodszym synem Michała i Reginy. Tym samym potomkowie Józefa i Rozalii (najliczniejsza część gałęzi wielichowskiej) przemieścili się w obrębie drzewa genealogicznego w jego dolny (późniejszy) fragment.

* * *

Zakończyłem przetwarzanie opracowanych przeze mnie wcześniej biografii na pliki formatu PDF/Adobe Acrobat. Dokumenty przekazywane w tym formacie mają jedną podstawowa zaletę. Czytane w każdej przeglądarce internetowej i drukowane na każdej drukarce, zawsze mają wygląd preferowany przez autora publikacji. Nie mówiąc o bardziej profesjonalnym wyglądzie...

Biografiami dostępnymi na mojej stronie w tym formacie są: wszystkie opracowania z zakładki „Wybitni, biografie” (oprócz powstańców wlkp.) a także ze strony startowej - biogram Antoniego „PierwszegoGrosza” i jego syna Walentego, oraz – dodatkowo – Wincentego Furmanowicza i Stefana (Telesfora) Dybizbańskiego – powstańców styczniowych 1863/64.

25-11-2008

O wzajemnej pomocy genealogów

Wzajemna i bezinteresowna pomoc genealogiczna, to jedno z najmilszych zjawisk jakich doświadczam w moich poszukiwaniach rodzinnych. W mojej skrzynce e-mailowej niekiedy pojawia się list, w którym ktoś dotąd nieznany informuje mnie, że przeszukując archiwalne księgi parafialne z okolic Buku, Gostynia czy Wielichowa, napotkał zapis mówiący o Formanowiczach. Zapis zacytowany przez tę osobę staje się od tej chwili kolejnym źródłem uzupełniającym moją wiedzę o rodzinie.

Tak też stało się w dniu dzisiejszym. W księgach parafii w Przemęcie p. Jarosław odnalazł zapis o zgonie Klary Formanowiczowej z d. Fligier z gałęzi wielichowskiej. Krótki zapis o jej zgonie pozwolił mi na uzupełnienie informacji o dacie i miejscu śmierci Klary, oraz o osobie (bez wątpienia z rodziny), która zgłosiła zgon. Ta niewielka aktualizacja danych metrykalnych byłaby przeze mnie pominięta w „news’ach”, gdyby nie źródło jej pozyskania. Źródło dla mnie niezwykle cenne a fakt, że pojawia się od czasu do czasu (mówię o wzajemnej pomocy genealogów), jest bardzo budujący !

Panu Jarkowi, a także wszystkim innym kontaktującym się ze mną w sprawa genealogicznych, serdecznie dziękuję.

20-11-2008

Krótkie filmy ukazujące osoby, które już odeszły

Filmy kręcone w latach 1970/71 amatorską kamerą na taśmie filmowej szer. 8 mm (filmy nieme), posłużyły mi za materiał do opracowania krótkich 20-sekundowych filmików ukazujących osoby, których od wielu lat nie ma już wśród nas. Jakość tych nagrań niestety nie jest najlepsza, ale dla osób znających przedstawione postacie, stanowią bezcenną pamiątkę. Cztery osoby, które utrwalono w postaci nagrań filmowych, wyszczególnione zostały w zakładce: „Drzewo genealogiczne – Multimedia – Wideo”. Nagrania mają wielkość od 1 do 3 MB. Nagrania w pełnej wersji (ok. 25 min) udostępniam członkom najbliższej rodziny.

14-11-2008

Połączenie linii gnieźnieńsko-kłeckiej z gostyńską ( II cd. )

Jako monografię rodu Formanowiczów i Furmanowiczów z Gniezna i Kłecka, oraz jako jeden ze składników „Historii rodziny”, przedstawiam dziś opracowanie zatytułowane „FO-, i FURMANOWICZOWIE Z LINII GNIEŹNIEŃSKO-KŁECKIEJ” (plik w formacie PDF/Adobe Acrobat). Publikacja ta stanowi jednocześnie trzeci rozdział mojej książki o genealogii Formanowiczów i Furmanowiczów rodem z Buku. Prezentowany dziś fragment nabrał formy ostatecznej, biorąc pod uwagę aktualny stan mojej wiedzy, i jako taki pozwalam go sobie Państwu przedstawić. Pozostałe części mojej książki są jeszcze w trakcie pisania, bądź ostatecznej korekty. Mam nadzieję, że na początku 2009 r. ukończę wszystkie rozdziały. Tu mała uwaga: książka nie będzie publikowana na mojej stronie internetowej. Raz ze względu na dużą objętość (dziś prezentowany rozdział - choć najkrótszy - ma wielkość 1,2 MB a całość w aktualnej postaci 27 MB), a ponadto z uwagi na przepisy prawa autorskiego i względy rodzinne. Sposób publikacji mojego opracowania przedstawię Członkom rodziny po jego ukończeniu.

13-11-2008

Połączenie linii gnieźnieńsko-kłeckiej z gostyńską (cd.)

Dziś przedstawiam archiwalia, które pozwoliły mi na połączenie obu linii rodowych Formanowiczów (Furmanowiczów). Prezentację tych materiałów zapowiedziałem 22 października („Odkrycie roku 2008”), Karta osobowa Piotra Pawła Formanowicza, młynarza z Gostynia i Gniezna – antenata linii gnieźnieńsko-kłeckiej – wzbogaciła się o następujące dokumenty archiwalne:

1. Skan oraz transkrypt (dokładny odpis) pisma z 19 maja 1858 r. skierowanego do władz cechu młynarzy w Gnieźnie, podpisanego i złożonego przez Piotra Formanowicza.

2. Kopię cyfrową (skan) fragmentu pisma cechu młynarzy, w którym potwierdzono pochodzenie Piotra (cyt): „Peter Formanowicz zu Gostyn” (Piotr Formanowicz urodzony w Gostyniu).

3. Skany oraz tłumaczenia dwóch stron dokumentu cechu młynarzy w Gnieźnie (oryginał w j. niemieckim) potwierdzającego fakt zdania egzaminu mistrzowskiego przez Piotra Formanowicza oraz nabycie praw do osiedlenia się w Gnieźnie. Protokół ten jest datowany również na 19 maja 1858 r.

Wymienione wyżej dokumenty odnaleziono przed niecałym miesiącem w księdze cechu młynarzy gnieźnieńskich, znajdującej się w Archiwum Państwowy w Poznaniu (nr zespołu 1310/6).

Zachęcam do zapoznania się szczególnie z tłumaczeniem dwóch stron pisma (poz. 3). Dokument ten daje obraz trudności jakie musiał przezwyciężyć Piotr, by zostać majstrem młynarskim i zdobyć prawo osiedlenia się w Gnieźnie.

10-11-2008

Kwerenda w księgach wielichowskich

Drzewo genealogiczne Fórmanowiczów z Wielichowa wzbogaciło się dziś o wyniki kwerendy w Archiwum Państwowym w Poznaniu. Księgi parafialne zachowane w APP, są jednymi z nielicznych wielichowskich źródeł genealogicznych (patrz moja uwaga na ten temat z dn. 7 maja b.r.). Poznańskie Archiwum Państwowe dysponuje duplikatami ksiąg parafialnych (chrztów, ślubów i zgonów) z lat 1818-1829. Kwerenda objęła wszystkie wymienione księgi i pozwoliła odkryć 27 zapisów metrykalnych o osobach o nazwisku Formanowicz i Furmanowicz. Co ciekawe, nie odnaleziono w tych księgach ani jednej osoby o nazwisku Fórmanowicz, co potwierdza hipotezę, że pierwotne brzmienie nazwiska rodziny wielichowskiej to (jak u pozostałych rodzin): „FORMANOWICZ”.

W odnalezionych zapisach stwierdzono trzy śluby przedstawicieli trzeciego pokolenia rodziny. Za pokolenie pierwsze przyjmuję kuśnierza Andrzeja, założyciela rodu wielichowskich Formanowiczów. Pozostałe zapisy to akty chrztów i zgonów dzieci należących do 4-pokolenia (potomstwa wspomnianych trzech par małżeńskich). Treść poszczególnych zapisów zacytowałem w formie transkryptów (pełnych odpisów) w pozycji „Źródła” na kartach osobowych. Po dzisiejszej aktualizacji drzewo Fórmanowiczów z Wielichowa rozrosło się do 420-osób.

Moim zamiarem jest kontynuacja kwerendy w ocalałych księgach parafialnych z Wielichowa. Kolejnym etapem będzie przegląd ksiąg przechowywanych w Archiwum Archidiecezjalnym w Poznaniu. Najstarsze księgi chrztów, ślubów i zgonów datowane od 1729 do 1778 roku zostały już onegdaj sprawdzone (19/26.10.2006 r). Kolejnym etapem będzie kwerenda w księgach chrztów i zgonów za lata 1778 do 1796 i księdze zaślubionych za lata 1778 do 1836. Zakresy czasowe ksiąg wielichowskich dostępnych w poznańskich archiwach, podałem w mojej uwadze na ten temat z dn. 7 maja b.r.

07-11-2007

Aktualizacja

Dzięki pomocy rodziny dodano 10 nowych osób i poprawiono zapisy w rodzinie Antoniego Furmanowicza i Władysławy z d. Bryl.

Pani Ani za nieocenioną pomoc i bardzo miły kontakt składam niniejszym najserdeczniejsze podziękowanie.

06-11-2008

Epizod z życia Antoniny Szkudlarskiej z d. Formanowicz

Po analizie posiadanych dokumentów, zapis o chrzcie nieślubnej córki Antoniny Furmanowicz, który dotąd wykazywałem w zakładce „NIEZWIĄZANI” („Furmanowiczowie z Poznania”), związałem z osobą Antoniny Szkudlarskiej z domu Formanowicz. Z dokumentów jakie posiadam wynika, że urodzona 13 maja 1879 roku Józefa była jej nieślubną córką. Następujące przesłanki potwierdzają tę hipotezę:

1. Zapisy z poznańskiej karty meldunkowej Antoniny

· data urodzenia dziecka (Józefy bądź Józefa – imię trudne do odczytania): 12.05.1879 r.

· miejsce zamieszkania Antoniny w 1879 roku: „Judenstr. 24” (ul. Żydowska 24)

2. Adnotacje w akcie chrztu Józefy, córki Antoniny

· Data chrztu: 13.05.1879 r.

· Miejsce zamieszkania: „platea Judaica 34” (ul. Żydowska 34)

Imię i nazwisko matki oraz data urodzenia i adres zamieszkania są praktycznie te same. Moim zdaniem zbieżność ta potwierdza tożsamość osoby. Należy wziąć też pod uwagę fakt, że w tym czasie (1880 r.) w Poznaniu żyło niewielu Formanowiczów czy Furmanowiczów. W sumie można ich policzyć na palcach jednej ręki...

Z powyższej analizy dokumentów wynika więc, że po 5-latach od przybycia z Gostynia do Poznania, w maju 1879 roku, Antonina Formanowicz urodziła nieślubną córkę, która prawdopodobnie zmarła po roku. W tym samym roku (1880) ożeniła się w Poznaniu z Walentym Szkudlarskim. Fakt urodzenia nieślubnego dziecka tłumaczy miejsce ślubu Antoniny i Walentego. Małżeństwo zostało zawarte w Poznaniu, a nie jak każe tradycja w parafii narzeczonej, czyli w Gostyniu. Antonina była córką organisty w farze gostyńskiej...

03-11-2008

Podsumowanie ankiety dotyczącej ewnt. zjazdu rodzinnego

Wraz z końcem października upłynął przewidziany przeze mnie okres zbierania wypełnionych ankiet w sprawie zjazdu rodzinnego. W tym czasie napłynęło do mnie (różną drogą, nie tylko e-mailową) w sumie 9 ankiet, a w nich zgłoszenia 18–osób zainteresowanych uczestnictwem w zjęździe. Podsumowanie zawiera poniższa tabela:

Gałąź (linia) rodowa	Liczba zgłoszeń	Ilość osób
Gałąź bukowsko-gostyńska, w tym - linia bukowska - linia gostyńska - linia gnieźnieńsko-kłecka - linia krobska	2 2 - 1	4 4 - 1
Gałąź wielichowska	4	9
Linia jarocińska	-	-
Inni	-	-
RAZEM	9	18

W tej sytuacji – przy tak niewielkim zainteresowaniu – uważam, że organizacja zjazdu rodzinnego, dla niecałych 20-osób, nie ma sensu. Koszt wynajęcia lokalu i przygotowania choćby skromnej oprawy graficznej spotkania, byłby - w przeliczeniu na osobę - zbyt wysoki.

Tyle chciałbym na tan temat i w tej chwili powiedzieć. Jeśli chodzi o moją skromną osobę, to w kwestii organizacji spotkania, pozostaję nadal do dyspozycji Rodziny. Jeśli idea, którą starałem się rozpropagować, ożyje na nowo, to z radością ją na powrót podejmę.

Rozbudowana „Historia rodziny”

Powiększyłem dziś zakładkę „Historia rodziny” w „Drzewie Genealogicznym”, o szereg odnośników (linków) do opracowań dotychczas dostępnych jedynie z poziomu kart osobowych poszczególnych postaci. Ogółem w zakładce jest obecnie 29 opracowań.

Zachęcam do czytania „Historii rodziny” !

31-10-2008

Podział głownego drzewa genealogicznego na fragmenty (linie rodowe)

Z uwagi na ogrom głównego drzewa genealogicznego Formanowiczów z Buku i Gostynia (950 osób), wyodrębniłem z niego (pozostawiając je oczywiście również w całości) dwie linie rodowe. Powstała w ten sposób linia krobska i linia bukowska. Zmiany widoczne w zakładce „Drzewa”. Obie linie (podobnie jak wcześniej powstała linia gnieźnieńsko-kłecka), są fragmentami głównego drzewa genealogicznego. Każda z linii ma swojego antenata oraz odwołanie do przodków z drzewa głównego. Mam nadzieję, że wprowadzona zmiana ułatwi przeglądanie drzewa genealogicznego Formanowiczów z Buku i Gostynia.

24-10-2008

Dane adresowe i dot. pracy

Dzięki wykorzystaniu Genealogy Indexer i indeksowanym przez niego księgom adresowym z lat 1870-1946, dodano liczne informacje o miejscu pracy i zamieszkania wielu osób z drzewa genealogicznego. Być może nie wymienię wszystkich:

· Władysław Fórmanowicz,

· Władysław Furmanowicz,

· Antoni Formanowicz,

· Antoni Furmanowicz,

· Piotr Stanisław Formanowicz,

· Józef Gabriel Formanowicz,

· Kazimierz Formanowicz,

· Zofia Formanowicz,

· Stefan Formanowicz,

· Stanisław Furmanowicz

· Rozalia Snyś z domu Formanowicz

22-10-2008

Odkrycie roku 2008 !

Zapowiadana już wielokrotnie wcześniej kwerenda w księdze cechu młynarzy z Gniezna przyniosła rewelacyjne (choć spodziewane) wyniki. Tak jak już od ponad dwóch lat przypuszczałem (patrz => monografia), Piotr Furmanowicz, antenat linii gnieźnieńsko-kłeckiej, który 26 czerwca 1858 r. w katedrze gnieźnieńskiej wziął ślub z Marianną Galantowicz, pochodził z Gostynia i - tak jak sądziłem - był synem Tomasza Formanowicza i Agnieszki z d. Kapskiej. Dowodem potwierdzającym moją hipotezę jest pismo w jęz. polskim z 1858 r., w którym Piotr Formanowicz zwraca się do władz cechu młynarzy w Gnieźnie z prośbą o przyjęcie go do grona majstrów. Na dalszych stronach znajduje decyzja cechu w tej sprawie (w jęz. niemieckim), z której wynika, że Piotr urodził się w Gostyniu.

Dzięki temu odkryciu z pełną odpowiedzialnością można dziś włączyć linię gnieźnieńsko-kłecką do drzewa genealogicznego Formanowiczów z Buku i Gostynia.

Włączenie linii gnieźnieńsko-kłeckiej do drzewa głównego Formanowiczów (dzięki uniwersalności programu genealogicznego, na którym pracuję) nastąpiło już w dniu dzisiejszym. Włączona linia – jako najmłodsza – znajduje się w końcowym (dolnym) fragmencie drzewa. Tym samym drzewo Formanowiczów z Buku i Gostynia rozrosło się do 967 osób. Dla przyzwyczajonych do poprzedniego wyglądu, na jakiś czas, pozostawiam w wykazie „Drzewa” – jako odrębny – ród Furmanowiczów z linii gnieźnieńsko-kłeckiej. Oprócz tej modyfikacji, dzisiejsze odkrycie przyniesie w kolejnych dniach (tygodniach ?) następne zmiany w wyglądzie, tak drzewa genealogicznego, jak i samej strony internetowej. Będę o nich informował P.T. Czytelników na bieżąco.

Po raz drugi w mej „karierze genealogicznej” udało mi się potwierdzić hipotezę, która stała u zarania badań genealogicznych nad pochodzeniem rodziny Formanowiczów. Hipoteza ta mówi, że wszyscy Formanowiczowie (Furmanowiczowie i Fórmanowiczowie) żyjący w Wielkopolsce w XVIII i XIX w., których miejsca zamieszkania ograniczały się w tym czasie do pięciu ośrodków miejskich, wywodzą się z jednego pnia rodowego. Jak dotąd udało mi się połączyć linię gostyńską z linią bukowską (obecnie najstarszą) a dziś gnieźnieńsko-kłecką z - powstałą na skutek wcześniejszego odkrycia – bukowsko-gostyńską. Dla pełnego potwierdzenia postawionej wcześniej hipotezy pozostaje włączenie do drzewa genealogicznego linii wielichowskiej (zadanie niezwykle trudne z uwagi na okres czasu i brak dokumentów) oraz najmniejszej linii jarocińskiej. Oby szczęście sprzyjało mi jak do tej pory !

20-10-2008

Janka Formanowicz

Uczennica Bydgoskiego Żeńskiego Gimnazjum Humanistycznego, Janina Formanowicz (Janka) w 1926 roku podpisała Polską Deklarację o Podziwie i Przyjaźni dla Stanów Zjednoczonych, szeroko kolportowaną w tym czasie w związku z przypadającą wówczas 150-rocznicą uzyskania niepodległości przez Stany Zjednoczone. Kopia 2-stron Deklaracji z podpisem Janiny Formanowicz znajduje się również TUTAJ (czerwona strzałka wskazuje miejsce zmieszczonego podpisu).

Przypominam także, że Deklarację tę podpisały w tym czasie także dwie inne osoby z rodziny: Irena i Kazimiera – obie z Buku.

15-10-2008

Linia jarocińska

Poznanie treści aktu ślubu Stanisława Formanowicza (zob. poprzedni zapis) pozwoliło na modyfikację i rozbudowę monografii linii jarocińskiej rodu Formanowiczów.

13-10-2008

Dwa uzupełnienia

Na podstawie wyników kwerendy w Archiwum Państwowym, w aktach USC w Poznaniu oraz księdze zaślubionych parafii Starygród k/Kożmina Wlkp., uzupełniono zapisy źródłowe o dwóch osobach:

1. Teofili Formanowicz (Furmanowicz), córce Marcina Formanowicza i Barbary z d. Czerwiińskiej. Jako źródło dodano dziś odpis jej aktu zgonu spisany w dniu 05.04.1897 r. w Poznaniu. Dokument ten potwierdza w sposób ostateczny tożsamość Teofili jako nie tylko córki powstańca listopadowego, ale także autorki listu do hr. Celestyny Działyńskiej z Kórnika oraz osoby, której częste zmiany miejsca zameldowania w Poznaniu, były skrzętnie rejestrowane przez władze pruskie.

2. Stanisławie Formanowiczu, który w dn. 24.01,1841 r. w kościele parafialnym w Starogrodzie poślubił Mariannę Jezierską. Stanisław był drugim znanym powstańcem listopadowym w rodzinie (po Marcinie Formanowiczu, ojcu w/w Teofili).

01-10-2008

Aktualizacja drzewa genealogicznego Formanowiczów z Buku

Dzięki kwerendzie w księdze zgonów parafii w Buku za lata 1812 – 1821, dodano akty zgonów 4-odszukanych osób. Z tego dwoje to osoby dodane dziś do drzewa genealogicznego.

21-09-2008

Nowelizacja danych w drzewie Olejniczaków z Krobi

Kwerenda w księgach parafialnych kościoła pw. Św. Michała w Krobi dała podstawy do kolejnej aktualizacji drzewa Olejniczaków z Krobi. Dopisano wiele szczegółów dotyczących zapisów źródłowych dla poszczególnych osób, dodano kilka członków rodu z II-, i III-pokolenia. Dodano także (zakładka „Drzewa”) dla drzewa głównego monografię pt. Pradzieje rodu Olejniczaków z Krobi. Jej treść stanowi kwintesencję wprowadzonych aktualizacji drzewa.

Ponieważ kwerenda w zasobach archiwalnych trwa nadal, nie wykluczam w najbliższej przyszłości kolejnej aktualizacji danych w drzewie Olejniczaków.

19-09-2008

ppor Wacław Formanowicz

Zapowiedziane w czerwcu b.r. dalsze poszukiwania śladów Wacława Formanowicza (patrz zapisy z =>10.06 i =>24.06) - podporucznika w 205- ochotniczym pułku piechoty, dowódcy 3-kompanii 1-batalionu, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku - wczoraj zostały uwieńczone sukcesem. Nadesłane z Centralnego Archiwum Wojskowego w Warszawie dokumenty z lipca 1920 roku, potwierdziły tożsamość Wacława Formanowicza. Tak jak przypuszczałem to syn Józefa i Gertrudy z domu Lis, urodzony w Gostyniu. Opracowana przeze mnie w czerwcu krótka monografia 205-pułku piechoty okazała się więc jak najbardziej celowo przypisana do => karty osobowej Wacława. Dziś natomiast „wkleiłem” do niej biografię Wacława Formanowicza omawiającą jego losy przed- i w trakcie I-wojny światowej, napisaną w oparciu o 5-stron archiwalnych dokumentów otrzymanych z CAW.

15-09-2008

Aktualizacja drzewa Olejniczaków z Krobi

Dawno nie nowelizowane drzewo Olejniczaków z Krobi (rodziny skoligacone), dziś doczekało się aktualizacji. Dodałem kilkanaście osób (aktualnie drzewo obejmuje 107 osób – dziewięć pokoleń), wprowadziłem wiele szczegółów w postaci dat, zawodów itd. oraz rozszerzyłem serwis www o zakładkę „źródła”.

13-09-2008

Galeria pocztówek napisanych przez Józefę Formanowicz

Do galerii pocztówek napisanych w okresie I-wojny światowej przez Józefę Formanowicz dodałem kolejne cztery. W sumie galeria zawiera 7 pocztówek. Pierwsze trzy dodano 5 sierpnia tego roku.

09-09-2008

Formanowiczowie z okolic Gniezna

Rozrasta się => mapka geograficznego rozmieszczenia zapisów o osobach noszących nazwisko Formanowicz (Furmanowicz), związanych z Gnieznem i jego okolicami, odszukanych w XIX-wiecznych księgach metrykalnych. Osoby wymienione w załącznikach do mapki – jak do tej pory – nie są związane z drzewem genealogicznym. Spośród 5-osób, jedynie Piotr z Gniezna jest antenatem linii gnieźnieńsko-kłeckiej, ale jego pochodzenia – podobnie jak pozostałych – nie jest znane.

W dniu dzisiejszym przybyła do powyższego opracowania Teodora Furmanowicz, ur. ok. 1846 r., która w kościele parafialnym w Kołdrąbie, w dniu 22.10.1871 r., wyszła za mąż za Antoniego Owczarczaka.

07-09-2008

Dalsze szczegóły z życia o. Telesfora Dybizbańskiego

Powtórna kwerenda w Archiwum OO. Karmelitów na Piasku w Krakowie przyniosła ostateczne potwierdzenie tożsamości Stefana (Telesfora) Dybizbańskiego, oraz pozwoliła poznać szczegóły z Jego życia. Na podstawie zapisów familii zakonnej klasztoru kłodawskiego z roku 1865, potwierdzono datę urodzenia o. Telesfora identyczną z datą urodzenia Stefana Dybizbańskiego, ustalono datę wstąpienia do zakonu i złożenia ślubów zakonnych, oraz datę i okoliczności opuszczenia granic Królestwa Polskiego. Dzięki tym informacjom rozbudowano => biografie zakonnika – powstańca styczniowego.

Związek osoby o. Telesfora z rodziną Formanowiczów z Buku omówiłem w notatce z dn. 22.07.br.

01-09-2008

Skany listu Julii Furmanowicz do hr. Działyńskiej. Rocznica wybuchu II-wojny świat.

Dziś otrzymałem zgodę Dyrektora Biblioteki Kórnickiej PAN na publikację, na mojej stronie, kopii cyfrowej listu Julii Furmanowicz, do hr. Celestyny Działyńskiej z Kórnika. Dzięki tej zgodzie, na karcie osobowej => Julii Furmanowicz z d. Zawistowskiej, zamieściłem skany dwóch stron przedmiotowego listu. Dokument ten – jak dowodzą zamieszczone niżej zapisy z dn. 9, 11, 17 i 22 sierpnia – stał się źródłem wielu nieznanych dotąd informacji o Wincentym Furmanowiczu, mężu autorki listu.

Ponadto, jako skromne upamiętnienie dzisiejszej rocznicy wybuchu II-wojny światowej, rozbudowałem kartę osobową => plut. Stanisława Formanowicza, funkcjonariusza Straży Granicznej z lat międzywojennych, którego losy mogą być symbolem tragicznego losu wielu Polaków w tym czasie. Pismo z Archiwum Straży Granicznej w Szczecinie, które dodałem do karty Stanisława, dokumentuje Jego losy związane z posterunkami granicznymi w Kopanicy i Międzychodzie. W sierpniu 1939 roku Stanisław Formanowicz został skierowany do Rawy Ruskiej i tam – na byłych Kresach Wschodnich – zastał go wybuch wojny. 17-września, po wkroczeniu Armii Czerwonej na tereny Rzeczpospolitej, został aresztowany przez Rosjan i od tej chwili ślad po nim zaginął. Zamordowany przez Sowietów jak wielu innych funkcjonariuszy SG, leży zapewne w bezimiennej, zbiorowej mogile, daleko poza obecnymi granicami Polski.

30-08-2008

Zjazd rodzinny

Zrodziła się idea zorganizowania zjazdu rodzinnego Formanowiczów / Fórmanowiczów i Furmanowiczów rodem z Wielkopolski oraz osób spokrewnionych i czujących się związanymi z rodzinami o tym nazwisku. Celem spotkania byłoby wzajemne poznanie się, wymiana wspomnień rodzinnych, (które, być może, udałoby się zebrać i opublikować?), odszukanie ogniw, osób, łączących poszczególne linie rodowe, a także zapoznanie się z aktualnym stanem badań nad genealogią rodu. To tylko szkicowy program zjazdu. Szczegółowy program zrodzi się później i mam nadzieję, że także w oparciu o Państwa uwagi i życzenia. W przygotowanej przeze mnie ankiecie, przedstawiłem ramowe warunki organizacyjne zjazdu.

W celu skonfrontowania tej idei z rzeczywistością, czyli określenia potencjalnego zainteresowania zjazdem rodzinnym, opracowałem wyżej już wspomnianą ankietę, która jest także dostępna na stronie głównej www.formanowicz.pl (prawy, dolny narożnik) i w nagłówku AKTUALIZACJI po lewej stronie. Uprzejmie proszę o jej wypełnienie (kilka krótkich pytań), podpisanie i wysłanie. Trafi ona automatycznie na mój adres. Każdą podpisaną ankietę, którą Państwo przyślecie, potwierdzę e-mailem. Na Państwa zdanie w kwestii zjazdu rodzinnego oczekiwał będę do końca października b.r. Na początku listopada przedstawię wyniki ankiety i – mam nadzieję wspólnie - zdecydujemy o dalszych losach projektu.

28-08-2008

Trzy nowe dokumenty w gałęzi gnieźnieńsko-kłeckiej

Zapowiadane wcześniej przeze mnie nowości w gałęzi gnieźnieńsko-kłeckiej (patrz zapis z 21.bm.), okazały się rzeczywiście nowościami, ale niestety nie tak przełomowymi, jak się spodziewałem. Otrzymałem z APP trzy akty zgonu dzieci Walentego Furmanowicza i Joanny z domu Libera, które zmarły w Biskupicach k/Kłecka w ostatnich latach XIX-wieku:

· Stanisława (pierworodnego), który zmarł 23-12-1895 r., w wieku 3-lat,

· Ludwiki, która zmarła 30-10-1895 r. (miała 2 miesiące) i

· Antoniego, który zmarł 25-03-1898 r. w wieku 3-miesięcy.

Informacje te będą, mam nadzieję, cenne dla licznej, żyjącej obecnie rodziny potomków Walentego i Joanny Furmanowiczów.

27-08-2008

Ślub antenatów linii jarocińskiej

W pracy genealoga (amatora) zdarzają się szczęśliwe przypadki, które czasem (jak dziś) są źródłem przełomu w poszukiwaniach i co tu dużo mówić, wielkiej radości i satysfakcji. Linia Formanowiczów z Jarocina, „zamarła” w rozwoju od około roku, dziś otrzymała nowy, obiecujący kierunek dalszych poszukiwań. Nieznanym do dziś miejscem ślubu dotychczasowych antenatów rodu okazał się Starygród k/Koźmina Wlkp. Ślub Stanisława Formanowicza i Marianny Jezierskiej miał miejsce na początki 1841 roku. W ciągu kilku następnych lat małżonkowie przenieśli się do Glinna k/Skoków, gdzie 7 lutego 1849 roku rodzi się ich syn Józef. Ten z kolei w późniejszych latach, przeprowadza się do Jarocina.

Z odkrytego aktu ślubu wynika, że Stanisław urodził się w 1807 roku. W tym momencie pojawia się zbieżność osoby Stanisława Formanowicza ur, w 1807 r., ze Stanisławom Formanowiczem urodzonym w listopadzie 1806 r. (z pruskich zapisów w 1807) w Ociążu pow. Odolanów - wcześniej odkrytego byłego powstańca listopadowego. Zbieżność imienia, nazwiska i daty urodzenia jest raczej nieprzypadkowa ! Także geograficznie miejscowości Ociąż i Starygród są niedalekie. Z niemal 100% pewnością można założyć, że to te same osoby. Z przedstawionej na karcie osobowej Stanisława jego krótkiej biografii wynika, że po powstaniu listopadowym został karnie wcielony do pruskiego garnizonu w Poznaniu. Około 1840 roku, prawdopodobnie po zakończeniu służby, wrócił w rodzinne strony i ożenił się z Marianną Jezierską. Konsekwencją dzisiejszego odkrycia są – oprócz dodatkowych zapisów w kartach osobowych i karcie związku – gruntowne zmiany w monografii linii rodowej, aktualizacja mapki Formanowiczów z okolic Gniezna, z której „wyleciał” Stanisław z okolic Glinna, oraz usunięcie Stanisława Formanowicza ur. w Ociążu z listy „NIEZWIĄZANYCH”. Tym samym również linia Formanowiczów z Jarocina rozrosła się o 1 pokolenie „wgłąb”, osiągając 8-pokoleń. Jej antenatem został ojciec Stanisława, Mateusz.

W tej chwili konieczne jest zapoznanie się z pełną treścią wspomnianego aktu ślubu, znanego obecnie z indeksowanego fragmentu (PoznanProjekt). Informacje w nim zawarte pozwolą na potwierdzenie lub zaprzeczenie mojej hipotezy o tożsamości Stanisława Formanowicza. Jestem jednak przekonany, że potwierdzą się wykazane wyżej zbieżności.

22-08-2008

Aktualizacja biografii Wincentego Furmanowicza

Zmiana wprowadzona dziś w biografii Wincentego Furmanowicza jest ciekawa nie tylko z uwagi na jej treść, ale przede wszystkim źródło jej pozyskania. Otóż dzięki pomocy p. Łukasza Bieleckiego, za pośrednictwem forum Wielkopolskiego Towarzystwa Genealogicznego „Gniazdo”, uzyskałem wyjaśnienie położenia geograficznego miejscowości o nazwie „Waaren”, w której przebywał bohater biografii. Sugerowane przeze mnie poprzednio Królestwo Polskie (pow. Sokołów), okazało się zupełnie błędne. Poniżej podaję fragment biografii Wincentego, który - po dzisiejszej zmianie - wyjaśni zakres uzyskanej pomocy:

“Istotną datą jest 17 listopada 1882 roku, gdy Wincenty - zapewne z Julią - wyjeżdża do kurortu Waren (cyt.: „Waaren”), położonego w Niemczech w ówczesnym Landzie Mecklenburg-Schwerin (stąd oznaczenie przy “Waaren”: “M/Schw”). Ta sama data i miejsce są powtórzone na przy nazwisku Julii z d. Zawistowskiej i sugerują wspólny wyjazd małżonków. Pobyt w kurorcie trudno wytłumaczyć sobie w inny sposób jak tylko potrzebą leczenia - poprawy zdrowia Wincentego. Niewątpliwie o męża Julii chodziło w tym przypadku, gdyż o jego złym stanie zdrowia pisała Julia w swoim liście do hr. Działyńskiej z 27.12.1879 r. Czyżby więc prośba Julii, po niemal 3-latach odniosła skutek i Hrabina sfinansowała leczenie byłego powstańca ? W Waren Wincenty przebywa niemal przez rok, do końca września 1883 roku.”

21-08-2008

Kronika prac nad genealogią Furmanowiczów z Gniezna i Kłecka

Zmodernizowałem w zasadniczy sposób treść i wygląd opisu do linii gnieźnieńsko-kłeckiej. Od tej chwili ma on formę kroniki moich prac nad genealogią tej gałęzi rodu. Przedstawiłem w niej w sposób chronologiczny przebieg badań nad historią tego rodu, trwających praktycznie nieprzerwanie już od ponad 2-lat. Najwcześniejszy zapis w kronice nosi datę 9 czerwca 2006 roku. Właśnie tego dnia na mojej stronie. pojawił się szkic drzewa genealogicznego tej linii rodowej. W nowej wersji opisu zachowałem, postawione już wcześniej, hipotezy dotyczące połączenia linii gnieźnieńsko-kłeckiej z głównym drzewem Formanowiczów. Zachęcam zainteresowanych, a szczególnie członków tego rodu, do zapoznania się z przedstawioną kroniką, dającą pogląd na zakres materiału, który należało poddać analizie, aby dojść do dzisiejszej postaci drzewa genealogicznego.

Opracowaną dziś kronikę przedstawiam nie dla pochwalenia się swoimi osiągnięciami. Celem było uporządkowanie materiału zgromadzonego w opisie linii rodowej. Wnioski jakie nasuwają się z przyjętej metody poszukiwań, mogą przydać się w przyszłości - nie tylko zresztą mi. Najbliższe dni mogą przynieść wyjaśnienie wielu kwestii, o których piszę w kronice. Mogą – choć nie muszą! Informacje o nowych materiałach dot. Furmanowiczów spod Kłecka pochodzą z najbardziej zaufanego źródła, czyli z Archiwum Państwowego w Poznaniu, Kilka dokumentów, na które obecnie czekam, pozwoli być może na ostateczne potwierdzenie bądź zaprzeczenie mojej hipotezy o pochodzeniu Piotra Furmanowicza – antenata rodu. Przedstawiona dziś kronika stanie się wówczas obrazem poszukiwań, które w ten czy w inny sposób zakończyły się sukcesem.

17-08-2008

Biografia Wincentego Furmanowicza

Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią (zapis z 11 bm.) opublikowałem dziś na karcie osobowej Wincentego Furmanowicza Jego => biografię. Przy opracowaniu tego dość szczegółowego i rozbudowanego biogramu, wyczerpałem informacje z 10-dostępnych mi w tej chwili źródeł (patrz przypisy na końcu publikacji). Nie wykluczam oczywiście – jaki i w przypadku pozostałych opracowań na mojej stronie – że pojawią się kolejne źródła, które pozwolą rozbudować prezentowaną dziś biografię.

Wincenty nie był sztandarową postacią. Miał za sobą zarówno kryminalną przeszłość (jako młodzieniec), jak i udział w powstaniu styczniowym 1863 roku. Następne lata swojego życia spędził imając się przeróżnych zajęć, mieszkając przy tym w bardzo wielu miejscach. A robił to bez wątpienia pod czujnym okiem policji pruskiej. Czy taka postać warta jest opracowania biografii ? To pytanie pozostawiam już bez odpowiedzi...

11-08-2008

na podstawie odnalezionego listu...

Informacje podane przez Julię Furmanowicz w liście do hr. Działyńskiej (patrz poprzedni zapis) posłużyły do rozbudowy karty osobowej męża Julii Wincentego Furmanowicza. W szczególności w części „Zdarzenia” dodano epizod z lat 1860-77 związany z Jego emigracją do Królestwa Polskiego (bądź Litwy), udziałem w powstaniu styczniowym 1863/64 i późniejszym karnym osadzeniem przez władze carskie w twierdzy orłowskiej (miasto Orzeł nad rzeką Oką). Karta Wincentego jest obecnie najbardziej rozbudowana wśród wszystkich kart bez mała 1500 osób z mojej strony. Część „Zdarzenia” zawiera kilkadziesiąt pozycji a to i tak tylko niewielki fragment dziejów Wincentego opisanych przez daty i miejsca zameldowania wykazane w Jego karcie meldunkowej. Według moich szacunków wpisów tych jest około 65.

Burzliwe dzieje Wincentego, których początkiem były zatargi z Policją Pruską, osadzenie w więzieniu i ucieczka z aresztu w dniu 11 czerwca 1859 roku, zasługują na osobną biografię. Myślę, że po uzyskaniu jeszcze kilku niezbędnych danych, uda mi się ją opracować. Niezwykle zachęcającym do tego dzieła jest fakt, że informacje pochodzące z wielu różnych źródeł (księgi metrykalne z kilku parafii poznańskich, zapisy z dziewięciu wydanych w latach 1879-1909 księgach adresowych m. Poznania i w końcu treść odszukanego ostatnio listu) znajdują potwierdzenie w dokładnie tych samych nazwiskach żon, datach i miejscach podanych na karcie meldunkowej Wincentego. Brak jest jedynie potwierdzenia informacji o (cyt.) „dziateczkach” Wincentego i Julii, o których pisze Furmanowiczowa w swoim liście.

09-08-2008

List Julii Furmanowicz

Dzięki uprzejmości Biblioteki Kórnickiej PAN uzyskałem kopię listu z prośbą o wsparcie finansowe pisanego 27.12.1879 roku przez Julię Furmanowicz do Hrabiny Celestyny (Tytusowej) Działyńskiej z Kórnika. Treść tego listu (jako załącznik) opublikowałem na karcie osobowej Julii. Nadawczyni była żoną Wincentego Furmanowicza, który – jak wynika z Jego karty meldunkowej m. Poznania – (cyt.) „wraz z żoną Julią Zawistowską ur. w 1849 r. w Rytel - Olechny (?) przybył do Poznania z Warszawy dnia 14.05.1877 roku”. Na tej samej karcie meldunkowej podano również, że Wincenty urodził się w Poznaniu 31.03.1836 roku. Z kolei z księgi chrztów parafii Farnej w Poznaniu wynika, że (cyt): Vincentius, ur. 31.03.1836 / chrz. 17.04.1836 Garbary; rodz.: Vincentius FORMANOWICZ, sutor (szewc) i Marianna Chwałkowska.

Dlaczego więc Julia w liście do hf. Działyńskiej pisze, że Jej mąż pochodził z Litwy ? Wyjaśnieniem tej zagadki może być fakt, że Wincenty był dwukrotnie wymieniany jako poszukiwany w Pruskiej Królewskiej Gazecie Policyjnej. Raz w lipcu 1859 roku, a po raz drugi już w formie "listu gończego" w lutym 1860. Na pewno ukrywał się przed policją a być może zbiegł do Królestwa Polskiego (Warszawy), by potem brać udział w powstaniu 1863 roku. Może przez ta zatargi z Policją Pruską ukrywał (przed żoną ?) swoje pochodzenie ? Za fakt należy uznać jednak, że Wincenty po 18 latach nieobecności wrócił do Poznania ze swoją żoną w 1877 roku. Bogaty życiorys Wincentego (jedynie we fragmentach zapewne) przedstawiono na Jego karcie osobowej i w załącznikach do niej.

Jest to już drugi list kierowany przez członków rodziny Formanowiczów do hr. Działyńskiej z Kórnika opublikowany na mojej stronie. Wcześniej przedstawiłem list Teofili Formanowicz, córki powstańca listopadowego Marcina Formanowicza (=> zobacz list)

05-08-2008

Kolejna galeria starych pocztówek

Opracowałem kolejną (czwartą już na mojej stronie) galerię archiwalnych pocztówek z okresu I-wojny światowej wysyłanych przez Józefę Formanowicz z Krobi do Berlina. Dostęp do galerii ze strony Józefy Formanowicz.

29-07-2008

Powstańcy Wielkopolscy

Po uzyskaniu z Archiwum Państwowego w Poznaniu cyfrowych kopii dokumentów potwierdzających udział w Powstaniu pięciu Formanowiczów - Fórmanowiczów – Furmanowiczów (już wcześniej zamieszczonych na mojej liście biograficznej), dokonałem aktualizacji ich biogramów.

22-07-2008

Stefan (Telesfor) Dybizbański – biogram księdza patrioty

Po niemal trzyletnich poszukiwaniach źródeł archiwalnych, dziś mój mały sukces. Treść kilku wcześniej odkrytych zapisów, spięła klamrą w postaci krótkiego fragmentu książki Biskupa Pawła Kubickiego „Bojownicy kapłani za sprawę Kościoła i ojczyzny w latach 1861-1915”, potwierdziła jeden z najstarszych przekazów rodzinnych dotyczący osoby ks. Dybizbańskiego, brata Marianny Formanowiczowej (babci mojego dziadka) - uczestnika powstania styczniowego 1863 r. Pełne wyniki moich kilkuletnich poszukiwań zebrałem na karcie osobowej ks. Dybizbańskiego oraz w załączonej do karty krótkiej => biografii Księdza.

Ks. Dybizbański jest ważną postacią dla potomków Antoniego Formanowicza i Marianny z d. Dybizbańskiej. Jego losy były często przedstawiane we wspomnieniach rodzinnych jako przykład patriotyzmu i poświęcenie w służbie Ojczyzny. Może dzięki dziś opublikowanemu biogramowi jego postać stanie się szerzej znana.

14-07-2008

Kwerenda w księgach z Buku

Kwerenda w księgach zgonów parafii Buk z lat 1822-1858 pozwoliła na rozszerzenie informacji metrykalnych o 17-osobach z drzewa bukowsko-gostyńskiego. Z tego dodano 3 dotychczas nieznane osoby. Jeden z zapisów pozostaje niezwiązany z jakąkolwiek osobą z drzewa genealogicznego:

Marianna Formanowiczowa, lat 89, zmarła 06.07.1858 r. w Buku - szpital

conditio patris: sutor [zawód ojca: szewc]

[Uwaga: nazwisko bardzo trudne do odczytania, wręcz nieczytelne]

11-07-2008

Przeprowadzki Piotra i Marianny Furmanowiczów oraz ich synów

Analizując miejsca zamieszkania Piotra i Marianny Furmanowiczów (antenatów gałęzi gnieźnieńsko-kłeckiej) oraz ich czworga synów, którzy dożyli pełnoletności i pozostawili potomków, postanowiłem utworzyć odpowiednią tabelę ukazującą syntetyczny obraz przeprowadzek członków tej rodziny. W ten sposób powstała „monografia” pt.:

Udokumentowane miejsca zamieszkania Piotra i Marianny Furmanowiczów oraz ich czworga synów w okresie od 1858 do 1901 roku,

do której odwołanie zamieściłam na karcie Piotra Furmanowicza (prekursora rodu). Analiza tego dokumentu pozwoli być może na odnalezienie zapisów archiwalnych świadczących o pochodzeniu Piotra (np. aktu zgonu). Według moich przypuszczeń pochodził on z Gostynia, ale brak na to do tej pory potwierdzenia. Już w tej chwili można zauważyć potrzebę przeglądnięcia zapisów w APP sygnatura: 53/1870/0/163: tytuł i daty: Urząd Stanu Cywilnego Kłecko - obwód wiejski, skorowidz do rejestrów śmierci; 1882-1899. Przekazana we wspomnieniach rodzinnych informacja jakoby Piotr i Marianna - rodzice Stanisława - zmarli gdy ten miał 12 lat (czyli w roku 1887), może okazać się prawdziwą. Proszę zwrócić uwagę na fakt, że pomiędzy rokiem 1887 a 1888 troje dorosłych już synów Piotra i Marianny zmienia miejsce zamieszkania: Walenty z Gniezna do Poznania w maju 1888 r., Antoni także do Poznania lecz z Kłecka w lipcu 1888 r., a najstarszy Józef - jeśli nie w 1888 roku, to w jedym z kolejnych - emigruje do USA i w Chicago, w 1891 r. rodzi mu się córka Jadwiga. Gdzie wówczas przebywał niepełnoletni Stanisław - nie wiemy. Według wspomnień rodzinnych był pod opieką Antoniego. Coś musiało się zdarzyć w życiu tych trojga, że w jednym czasie postanawiają się ... usamodzielnić ?. Przyczyną mogła być śmierć rodziców. A czy nastąpiła ona w okolicach Kłecka - wiele na to wskazuje.

06-07-2008

Prof. Henryk Furmanowicz

Zakończyłem aktualizację biografii prof. Henryka Furmanowicza, nauczyciela muzyki, dyrygenta i organizatora chórów. Rozbudowa biogramu objęła wszystkie dostępne mi w tej chwili źródła i materiały archiwalne. Dodałem do niej również teksty dwóch wspomnień (w tym jeden z wieloma fotografiami) byłych wychowanków Profesora. Zachęcam do przeczytania tej obszernej biografii znakomitego pedagoga i wybitnego muzyka.

Nie zamykam oczywiście możliwości rozbudowy biografii prof. Furmanowicza, ani ewentualnie dodania do niej kolejnych tekstów wspomnień. Jeśli ktoś w wychowanków Profesora - po przeczytaniu obecnego opracowania - chciałby dodać swoje wspomnienia, to z radością je zamieszczę.

27-06-2008

Kilka aktualizacji

1. Po przeprowadzaniu kwerendy w księgach chrztów parafii Wielichowo z lat 1850-1863, dodano akty chrztów (urodzenia) 9-dzieci z następujących rodzin:

Ø Macieja Fórmanowicza i Małgorzaty Lasockiej

Ø Tomasz Fórmanowicza i Ludwiki Nadolskiej

Ø Karola Fórmanowicza i Magdaleny Węclewskiej

2. Kwerenda w księgach zgonów parafii Buk z lat 1859-1897 zaowocowała na mojej stronie uściśleniem zapisów o śmierci 5-osób z rodziny Formanowiczów / Furmanowiczów/.

3. W zapisach USC Gniezno (Archiwum Państwowe w Poznaniu) odnaleziono dokument potwierdzający zgon (a równocześnie urodzenie) najmłodszego dziecka Piotra Formanowicza i Marianny z Galantowiczów – prekursorów gałęzi gnieźnieńsko-kłeckiej. Co ciekawe, mieszkali oni w tym czasie (1878 rok) w Popowie Tomkowym (parafia Kołdrąb), gm. Janowice Wlkp. Jest to ostatnie, znane obecnie, miejsce zamieszkania tej pary. Być może w przyszłości ten ślad pozwoli odkryć tajemnicę pochodzenia Piotra Formanowicza. Szczegóły w „Monografii” rodu.

4. Trwają prace nad aktualizacja (rozszerzeniem i poprawieniem) biografii prof. Henryka Furmanowicza. Z uwagi na obfitość materiałów, jakie otrzymałem od rodziny Profesora, prace te potrwają jeszcze jakiś czas. Co parę dni będę aktualizował biografię zamieszczoną na stronie. Zachęcam do zapoznawania się z nią.

5. Zakończono (wg aktualnego stanu wiedzy) prace nad zestawieniem kart meldunkowych z m. Poznania. Większość z 45 opracowanych kart udało się przypisać członkom rodziny z wyjątkiem trzech:

Ø poz. 1 – Wojciech Furmanowicz z Gniezna urodził się (nieślubne dziecko) z matki o nazwisku „FUHRMANN”. Zamieszkał przy ul. Chwaliszewo nr 43 w Poznaniu i zameldował się jako „Furmanowicz”. Dlaczego zmienił nazwisko? Nie wiadomo.

Ø poz. 23 – Walenty Furmanowicz z Gniezna, prawdopodobnie rodzina w/w, gdyż zamieszkali pod tym samym adresem.

Ø poz. 15 – Maria Formanowicz ur. w Lubiniu. Postać zagadkowa – jej powiązanie z rodziną wymaga kwerendy w księgach lubińskich.

24-06-2008

Ppor. Wacław Formanowicz

Po otrzymaniu z Centralnej Biblioteki Wojskowej kopii I rozdziału książki "Historja 205 pułku piechoty ochotniczej im. Jana Kilinskiego", B.S. Mond, J. Gintel; Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy: 1932 (patrz zapis z 14 bm.) - i na jej podstawie - opracowałem krótkie omówienie („monografię”) procesu tworzenia 205-pułku piechoty i udziału w jego organizacji ppor. Wacława Formanowicza. Częściowo omówiłem również szlak bojowy pułku. Dostęp do opracowania poprzez kartę osobową postaci.

21-06-2008

Udokumentowanie losów dwóch postaci

Karty osobowe dwóch nieżyjących już osób wzbogaciły się o informacje o ich losach:

1. Stanisławy Formanowicz, córki Wincentego i Katarzyny z d. Cichoszewicz. W 1919 roku zamieszkała ona w Poznaniu przy obecnej ul. F. Ratajczaka (wtedy Rycerskiej) i tam prowadziła stancję (pensjonat ?). W okresie od 1919 do 1920 r. zamieszkały u niej trzy jej bratanice - córki Antoniego i Józefy z d. Wyrzykowskiej.

Na karcie osobowej Stanisławy przedstawiam także opis poszukiwań Jej grobu, znajdującego się na cmentarzu przy ul. Samotnej w Poznaniu (na Dębcu). Poszukiwania, które przeprowadziłem jesienią ub., nie dały pozytywnych wyników. Pomimo, że znany jest numer i pozycja tego grobu, na zaniedbanym cmentarzu nie udało się odnaleźć tabliczki z numerem. Na karcie zamieściłem 3 zdjęcia cmentarza ukazujące przypuszczalne miejsce pochówku Stanisławy Formanowicz.

2. Pelagii Formanowicz, córki Jana Nepomucena i Seweryny z d. Urbańskiej. Do Jej karty osobowej dołączyłem zestawienie i opis pocztówek, które wysyłała w początkach XX-wieku z Krobi do S. Kortylewicz, do Berlina. Na pierwszej z tych widokówek przedstawiono zdjęcia Krobi ze dawnych czasów. Link do zestawienia pocztówek - jako "monografia" - znajduje się jako mała ikonka na górze karty, po prawej stronie nazwiska,

14-06-2008

Monografie drzew i linii genealogicznych

Dzięki modernizacji programu genealogicznego możliwe stało się zamieszczenie na karcie „Drzewa” 3 monografii dotyczących poszczególnych rodów Formanowiczów (ikonka na prawej krawędzi tabeli):

Ø drzewa Fórmanowiczów z Wielichowa

Ø Formanowiczów z linii jarocinskiej

Ø Furmanowiczów z linii gnieźnieńsko-kłeckiej

Opracowania dla dwóch ostatnich rodów (poprzednio zwarte na kartach osobowych antenatów), traktują o przypuszczalnym połączeniu linii z drzewem głównym Formanowiczów z Buku. Monografia dotycząca Fórmanowiczów z Wielichowa zatutłowna „Pradzieje rodu Fórmanowiczów z Wielichowa” jest scaleniem opracowań poprzednio rozbitych dla poszczególnych postaci, rozbudowaną o szereg wniosków.

Drzewo Formanowiczów z Buku i Gostynia ma swoją często rozbudowywaną monografię zawartą na karcie „Historia”. Jej tytuł: „Formanowiczowie w Buku na tle historii miasta. 1703-1930”

10-06-2008

Wacław Formanowicz, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej

Wacław Formanowicz w stopniu ppor. brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. i jako dowódca 3-kompanii 1-batalionu w 205-pułku piechoty, został wymieniony na str. 6 monografii:

"Historja 205 pułku piechoty ochotniczej im. Jana Kilinskiego";

Autor: Bernard Stanisław Mond, Jan Gintel;

Data publikacji: 1932; Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy.

Książka odnaleziona dzięki Google Book Search i dostępna w Bibliotece Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, w Polsce odszukana została w zbiorach Centralnej Biblioteki Wojskowej w Warszawie. Żadna inna Biblioteka, włącznie z Biblioteką Narodową, książki tej nie posiada. Tożsamość ppor. Wacława Formanowicza nie jest jeszcze potwierdzona, lecz spośród dwóch znanych mi Wacławów (imię stosunkowo rzadkie w rodzinie) wszystkie ślady wskazują na Wacława Formanowicza, syna Józefa i Gertrudy z domu Lis, ur. 19.09.1886 r. w Gostyniu. Drugi z Wacławów, ur. 15-09-1902 r., według informacji rodzinnych nie służył w wojsku. Byłoby zresztą nieprawdopodobnym by w wieku 18 lat (bez doświadczenia wojskowego) został mianowany oficerem.

Przekazane wyżej informacje o ppor. Wacławie Formanowiczu zostaną rozwinięte po szczegółowym zapoznania się ze wspomnianą monografią o 205 pułku piechoty. Najprawdopodobniej Wacław – jak wielu innych Wielkopolan a wśród nich i Formanowiczów - walczył w czasie I-wojny światowej w armii pruskiej i tam awansował już na tyle wysoko, by otrzymać awans oficerski w armii polskiej. Wielu Polaków – byłych żołnierzy armii pruskiej - walczyło także w Powstaniu Wielkopolskim 1918/19 i nie wykluczone, że także Wacław brał w nim udział. Wszystkie te przypuszczenia, mam nadzieję, zostaną udokumentowane w aktach Centralnego Archiwum Wojskowego w Warszawie.

16-05-2008

Formanowiczowie w USA

W nawiązaniu do mojego poprzedniego zapisu o wielichowianach, zawiadamiam o wykorzystaniu kolejnego źródła informacji genealogicznych. Otóż na amerykańskiej stronie Social Security Death Index (indeks zgonów) pośród pięciorga wymienionych Formanowiczów (Furmanowiczów) zmarłych na terenie USA, dwoje pochodzi z Fórmanowiczów z Wielichowa:

Ø FORMANOWICZ, JOZEF to Józef Fórmanowicz syn Ludwika i Walentyny,

Ø FORMANOWICZ, MATILDA to Matylda Fórmanowicz, żona Józefa.

W zakładce „Źródła” na dole kart osobowych, zacytowałem odpowiednie wpisy ze strony „Death Index”.

Wspomnienia rodzinne, które do dziś były źródłem informacji o Józefie, zachowały datę jego urodzenia i zgonu (o kilka dni różniącą się od daty podawanej w amerykańskim źródle), oraz informację, że (cyt.): „wyemigrował do USA”. Ponadto pamięć rodzinna zachowała imię jego żony: „Matylda”. Biorąc to pod uwagę, nie może być mowy o przypadku: Józef Formanowicz, jest właśnie Józefem synem Ludwika i Walentyny Fórmanowiczów z Wielichowa. Zastanawiająca jest jedynie różnica wieku pomiędzy Józefem a Matyldą: Józef był młodszy od żony o 16 lat. Imię małżonki jest jednak na tyle rzadkie, że fakt ich związku nie budzi wątpliwości. Cóż, genealogia (a raczej życie) zna takie małżeństwa J

07-05-2008

Kilka uwag o drzewie Fórmanowiczów z Wielichowa

Dziś po raz kolejny dokonałem pełnego przeglądu zapisów o 404-osobach w drzewie wielichowskim. Po raz kolejny również konstatuję z żalem, jak wiele niejasności pozostaje w tych zapisach. Celem mojego przeglądu było przede wszystkim odnotowanie na kartach osobowych źródeł informacji genealogicznych dotyczących poszczególnych osób (zakładka "Źródła" w dolnej części kart osobowych). Jako materiał źródłowy ująłem wyniki onegdaj zleconej kwerendy w księgach Archiwum Archidiecezjalnego, obejmującej zapisy parafii wielichowskiej od najwcześniejszych (1729 roku) do roku 1778 (a także kwerend późniejszych). Ponadto jako źródła potraktowałem kilka kart meldunkowych osób pochodzących z Wielichowa, które zamieszkały w Poznaniu. Ważnymi źródłami jest kilka kopii odpisów metrykalnych dotyczących rodziny Franciszka Fórmanowicza i Marianny z d. Danel, jak np. ten (DjVu) odpis aktu urodzenia, Pozostałe zapisy metrykalne pochodzą z przekazów rodzinnych.

Piszę o tym dlatego, ze księgi metrykalne z Wielichowa są nieliczne i zapisów źródłowych zachowało się - ogólnie rzecz biorąc - bardzo niewiele. Niemiłosiernie przetrzebiły je wichry historii i w tej chwili w Archiwum Archidiecezjalnym w Poznaniu pozostały księgi z następując lat:

Ø księgi urodzeń: 1729-1796 oraz 1850-1892

Ø księgi zgonów: 1729-1796 oraz 1878-1914

Ø księgi ślubów: 1729-1836 oraz 1864-1893

Ponadto w Archiwum Państwowym w Poznaniu znajdują się księgi USC w Wielichowie (cywilne), w których zapisy rozpoczynają się od roku 1874 (1877), oraz duplikaty ksiąg parafialnych (chrztów, ślubów i zgonów) z lat 1818-1829.

Proszę zauważyć, że okres czasu od 1836 do 1850 roku jest i pozostanie już na zawsze "białą plamą": nie pozostały jakiekolwiek zapisy z tego czasu. Ale również z okresu szerszego tj. od roku 1796 do 1874 zapisy są fragmentaryczne i to z wieloma lukami. Wobec tego nie uda się zapewne ustalić kim była Marianna Fórmanowicz (zapisana przez „ó”, a więc z Wielichowa), ur. 7 czerwca 1834 r., zm. 22 marca 1900 r., której nagrobek istnieje na cmentarzu St. Adalbert Cemetery w Niles, IL (USA) [=> zobacz]

Biorąc pod uwagę skąpość tego materiału archiwalnego, szczególnie z I-połowy XIX w., zwracam się z gorącym apelem do osób z rodziny Fórmanowiczów z Wielichowa o próbę weryfikacji zapisów na przedstawionym przeze mnie drzewie genealogicznym. O ile zapisy z wieku XX-tego uznaję za w miarę pewne - zaś wiek XVIII-ty to już bardzo daleka historia - to jestem przekonany, że w zakresie wieku XIX-tego na moim drzewie pozostaje wiele nieścisłości, które w tej chwili tylko pamięć rodzinna i zawartość rodzinnych archiwów pozwoli uściślić. Być może wizyta na cmentarzu w Wielichowie i spisanie dat ze starych nagrobków dałaby pewne informacje? A być może zachowały się w parafii księgi cmentarne? Jestem otwarty na wszystkie sugestie w tej materii.

W każdym razie uważam, że w tym stanie rzeczy - przy skąpości źródeł archiwalnych - jest naszą powinnością próba jak najbliższego dotarcia do prawdy genealogicznej, by zachować ją dla kolejnych pokoleń.

06-05-2008

Stachowscy z Grodziska Wlkp.

Zaktualizowałem drzewo genealogiczne Stachowskich z Grodziska Wlkp. przez dodanie wyników kolejnych dwóch kwerend w Archiwum Archidiecezjalnym w P-niu. Przybyło kilkanaście osób i kilka nowych związków małżeńskich.

02-05-2008

Jerzy Formanowicz, 1578 rok (cd. z dn. 17.04.br.)

W zakładce „NAJWCZEŚNIEJSI” przedstawiam tłumaczenie z łaciny tekstu odnalezionego w "Archiwum Jana Zamoyskiego kanclerza i hetmana wielkiego koronnego. T.1, 1553-1579". Stopniowo wyjaśnia się sprawa Jerzego Formanowicza, armatora o (cyt,) „znacznym nazwisku”, przewożącego pszenicę swoim statkiem.

Poniżej tłumaczenie tekstu:

Zamoyski do Gdańszczan. Lwów, 3 VII 1578.

Wielmożni Panowie, najdrożsi i najczcigodniejsi przyjaciele.

W czasie gdy dobiegały końca prace nad traktatem pomiędzy królem a miastem Gdańskiem, należący do Jerzego Formanowicza statek załadowany pszenicą, który obrał kurs na gród Elbląg, został ponoć przechwycony przez jednego z żołnierzy Waszmościów, ja zaś, przywiedziony do tego usilnymi prośbami niektórych moich przyjaciół, z wielkim staraniem powierzam Waszmościom jego sprawę, prosząc, ażeby, ze względu na jego znaczne nazwisko, nie spotkała go jaka krzywda, i aby Waszmoście mieli baczenie zarówno na statek, jak i na ładunek.

---- Napisano we Lwowie, dnia 3 lipca roku pańskiego 1578.

Podpisał szczerze oddany Waszmościom Jan Zamoyski, Kanclerz.

(podkreślenia dokonał autor strony)

Tropy prowadzą do Archiwum Państwowego w Gdańsku...

01-05-2008

Kopie kart meldunkowych

Zgonie z zapowiedzią z dnia 28.04. karty osobowe postaci wymienionych w zestawieniu meldunków z Poznania uzyskały jako załączniki kopie źródłowych kart meldunkowych. Kopie te - dla zaoszczędzenia miejsca i przyśpieszenia wczytywania z sieci - przetworzono na format „DjVu” („Dlibra”). W razie problemów z wyświetlaniem plików na ekranie proszę zajrzeć do zakładki „Narzędzia”.

Dzięki pomocy rodziny uzupełniono ponadto dane zawarte w zestawieniu meldunków oraz podane na kartach osobowych. Związano także z drzewem genealogicznym dwie postacie (z Gostynia) dotychczas niepowiązane.

238

30-04-2008

Zdjęcie ze Złotych Godów u Furmanowiczów

Po pół roku od otrzymania zdjęcia (wówczas z jedną tylko znaną osobą), zakończyłem rozpoznawanie dalszych postaci na zdjęciu z jubileuszu 50-lecia małżeństwa Józefa Furmanowicza i Pelagii z d. Urbańskiej. Wszystkie 23-osoby na zdjęciu zostały rozpoznane (łącznie z 4-dziećmi w dolnym rzędzie). Dodano w związku z tym nowe osoby w rodzinie Jubilatów.

Przebieg prac „rozpoznawczych” nad postaciami ze zdjęcia obrazują poprzednie wpisy w niniejszym dzienniku z 20 stycznia i 25 marca b.r.

Bez pomocy osób z dwóch rodzin Furmanowiczów z gałęzi gnieźnieńsko-kłeckiej, zakończenie pracy nad zdjęciem byłoby niemożliwe. Jeszcze raz w tym miejscu składam im serdeczne podziękowanie.

28-04-2008

Karty meldunkowe m. Poznania

Do zakładki „Historia” (rodziny) w Drzewie genealogicznym dodałem (poz. 6) zestawienie kart meldunkowych dotyczących Formanowiczów (Fu-, Fó-) meldujących swój pobyt na terenie Poznania w latach 1870 – 1930. Opracowanie to zawiera karty meldunkowe (nierzadko 2 i 3 dla jednej osoby) opisujące miejsce zamieszkania, nie tylko na terenie Poznania, oraz podającece wiele innych informacji o 44 osobach z rodziny. Karty w zestawieniu ułożone są według kolejności ich odnajdowania, czyli w zasadzie losowo. Większość wspominanych w zestawieniu osób ma swoje odwołanie (w postaci linku) do swojej karty osobowej. Także karta ta zawiera informacje podane w zestawieniu. W najbliższej przyszłości karty osobowe wymienionych postaci wzbogacą się o właściwe kopie kart meldunkowych.

Przedstawione dziś zestawienie traktuję jako wstępne opracowanie odnalezionych materiałów, których okazało się niespodziewanie wiele. Do związania pozostaje kilka osób o nieznanych aktualnie personaliach, na odczytanie czekają niemieckie nazwy ulic pisane gotykiem, a także wiele innych niejasnych w tej chwili zapisów. Z pewnością opracowanie kart meldunkowych wzbogaci się z czasem o kolejne szczegóły z życia członków rodziny.

27-04-2008

Nowa wersja programu genealogicznego

Najnowsza wersja programu genealogicznego („DGII”), z którego korzystam przy opracowywaniu Drzewa Genealogicznego, wniosła wiele nowości. Najistotniejszą dla odwiedzających stronę jest znakomite zmniejszenie pojemności drzewa genealogicznego w formie graficznej. Poprzednio drzewo bukowsko-gostyńskie zajmowało 8700 kB a obecnie jedynie 670 kB (zmniejszenie o ok. 97% (!). Zaowocuje to ogromnym przyśpieszeniem wyświetlania drzewa genealogicznego. Wprowadzono również wiele innych zmian natury kosmetycznej i porządkowej.

217

22-04-2008

Powstańcy Wlkp. w rodzinie

Rozrasta się liczba powstańców ujętych w opracowaniu „Formanowiczowie w Powstaniu Wielkopolskim 1918-1919”. Jako 15 osobę wymieniono Annę Formanowicz, sanitariuszkę służąca w oddziałach (lub szpitalach) powstańczych. Jest to pierwsza kobieta na mojej liście biograficznej. Źródłem mojej wiedzy jest opracowanie dr med. Jana Basiińskiego "W sprawie udziału pielęgniarek i sanitariuszek w powstaniu wielkopolskim 1918-1919 r.".

Ponadto uzupełniono zapisy bibliograficzne dot. Kwiryna Fórmanowicz, powstańca z kompanii wielichowskiej.

18-04-2008

Wspomnienia okupacyjne Fórmanowiczów

Do zakładki „Historia” (rodziny) w Drzewie genealogicznym dodałem „Wspomnienia z czasów okupacji hitlerowskiej” napisane przez p. Emilię z d. Fórmanowicz. Przypisami do tych „Wspomnień” są cytaty z niedawno przeczytanej książki pt. „Dzień po dniu w okupowanym Poznaniu” (Łuczak Czesław, Wydawnictwo Poznańskie: 1989), w których mowa o opisanych przez Autorkę tragicznych wydarzeniach z roku 1943. Jako przypis znalazł się tam również odkryty ponad rok temu (patrz zapisy z 28-02 i 01-03-2007) w Bibliotece Kórnickiej dokument potwierdzający egzekucję jednego z bohaterów „Wspomnień”. Zachęcam do przeczytania tego krótkiego opisu traumatycznych zdarzen z okresu okupacji hitlerowskiej w Poznaniu.

Karty osobowe 5 osób z rodziny Fórmanowiczów wymienionych we „Wspomnieniach”, uzyskały link do przedmiotowego opracowana.

17-04-2008

Jerzy Formanowicz, Lwów 1578 rok

Jan Zamoyski kanclerz i hetman wielki koronny, we Lwowie w dniu 3 VII 1578 roku wstawia się za Jerzym Formanowiczem, którego statek naładowany pszenicą zajęli swego czasu Gdańszczanie. Zapis o tym fakcie pochodzi z książki: "Archiwum Jana Zamoyskiego kanclerza i hetmana wielkiego koronnego. T.1, 1553-1579" Oprac. Maurycy Zamoyski, Warszawa, 1904. W niedługim czasie - po zapoznaniu się ze źródłem - mam nadzieję na poznanie całości sprawy Jerzego Formanowicza.

Dotychczasowe ustalenia, cytaty źródłowe i moje hipotezy ująłem w zakładce "NAJWCZEŚNIEJSI"

16-04-2008

Exlibrisy ks. Leona Formanowicza

W dniu dzisiejszym w pomieszczeniach Biblioteki Raczyńskich w Poznaniu otwarto wystawę exlibrisów ze zbiorów ks. Leona Formanowicza. Zainteresowani tego rodzaju grafiką znajda tam, wśród kilkuset ciekawych exlibrisów, prawdziwe „białe kruki”. Zachęcam do zwiedzania wystawy otwartej do końca maja b.r.

* * *

Wzmianki o Formanowiczach z kilku niżej wymienionych książek, wzbogaciły zapisy biograficzne o następujących osobach:

1. Karwowski Stanisław, „Historya Wielkiego Księstwa Poznańskiego”, T. 3, 1890-1914, Poznań 1931 [str. 334]

=> biografia ks. Antoniego Fórmanowicza

2. Zawilski Apoloniusz, „Bitwa nad Bzura, 1939” Wydawnictwo MON, 1968 [str. 63]

=> biogram Jana Bronisława Formanowicza zawarty w liście biograficznej powstańców wlkp.

3. Rydel Jan, "Wspomnienia", Universitas, 1991

=> karta osobowa Marcina Formanowicza

14-04-2008

Straty podczas II-wojny światowej. Aktualizacje i plany

Jako załączniki do dwóch kart osobowych (jako „Multimedia” – skany dokumentów) dodałem dziś „Kwestionariusze dotyczące rejestracji strat wojennych”. Dokumenty te wypełnione własnoręcznie w połowie roku 1945, zaświadczają o ogromie strat rodzin w skutek działań wojennych, wysiedleń itd. Tego typu kwestionariuszy w Archiwum poznańskim są tysiące. Dziś stanowią one jedynie pamiątkę tamtych trudnych dni, ale – kto wie – być może będą dokumentować wobec niektórych ogrom strat poniesionych przez Polaków.

Przedstawiam jedynie pierwsze z czterech stron „Kwestionariuszy”. Dokumenty te w pełnym zakresie dostępne są u mnie dla członków najbliższych rodzin. Osoby których karty wzbogaciły się o w/w załączniki to:

1. Antoni Furmanowicz z drzewa bukowsko-gostyńskiego

2. Czesław Furmanowicz z linii gnieźnieńsko-kłeckiej

* * *

Kolejne uzupełnienie „stanu osobowego” na zdjęciu grupowym przedstawiających „Złote Gody u Furmanowiczów” w Wągrowcu. Po kolejnej konsultacji z rodziną wskazano (z dużą dozą pewności) na Stanisława Furmanowicza i Jego żonę Zofię z Adamczewskich – najmłodszego z 4 braci Furmanowiczów obecnych na tym zdjęciu.

Dalsze potwierdzenia w toku...

* * *

Antenaci dwóch „pobocznych” linii Formanowiczów:

Ø Piotr Furmanowicz z linii gnieźnieńsko-kłeckiej,

Ø Stanisław Formanowicz z linii jarocińskiej,

na swoich kartach osobowych (w pozycji „Notatki”) uzyskali zapisy określające dalsze plany poszukiwań mające na celu powiązanie ich linii rodowych z głównym drzewem Formanowiczów. O ile w przypadku Piotra widzę 3 kierunki dalszych poszukiwań, to w przypadku wcześniej żyjącego Stanisława jedynie jedną, i to niepewną. Mam nadzieję w b.r. sprawdzić wymienione źródła. Niektóre z tych poszukiwań są już w toku.

12-04-2008

Kilka „drobiazgów”

· Dzięki wskazówkom rodziny – za które bardzo dziękuję – dodałem kilka osób z najmłodszych pokoleń do drzewa genealogicznego Fórmanowiczów z Wielichowa.

· Po przeglądnięciu dostępnych w WBC książek adresowych miasta Poznania z lat 1870-1920 dodałem do kart kilku osób wzmianki o nich zamieszczone w tych książkach. Są to m-in. Stanisław Form itd.anowicz z linii jarocińskiej, Antoni Furmanowicz oraz Wincenty Formanowicz. W przypadku tego ostatniego zapisy z ksiąg adresowych pojawiają się w 10 (!) latach od 1879 do 1909 roku. Prawie za każdym razem jest to inne miejsce zamieszkania i inne zajęcie deklarowane przez Wincentego: od robotnika przez kupca (handlowca) do rentiera (sic !).

Wszystkie te te zapisy umieszczono w pozycji „Zdarzenia” na kartach osobowych.

· Karta osobowa Kazimierza Świetlińskiego z Wielichowa, syna Brygidy Fórmanowicz, wzbogaciła się o zdjęcie domu rodzinnego Świetlińskich pochodzące ze widokówki prezentującej Wielichowo w początkach XX-wieku. Zdjęcie dostępne w dolnej części karty – proszę kliknąć na miniaturkę. Fotografię tą – w oryginale dość małą, zajmującą 1/3 powierzchni pocztówki – powiększyłem dość znacznie by podkreślić szczegóły domu (gospody) i twarze osób najwyraźniej zainteresowanych osobą fotografującego.

08-04-2008

Kopie dokumentów z księgi szewców bukowskich

Jako uzupełnienie omówienia kwerendy w protokólarzu szewców z Buku dodano => plik zawierający kopie (skany) 20. kart księgi. Dokument jest w formacie „djvu” i wymaga odpowiedniej „wtyczki” w przeglądarce internetowej.

Podany w skorowidzu (spisie treści) po lewej stronie przeglądarki „DjVu” numer, zawiera w sobie – ujęty w nawiasach – numer karty protokólarza. Dwie pierwsze cyfry numeru (przed nawiasem) umożliwiają chronologiczne ustawienie przedstawionych dwudziestu stron protokólarza. Tak np. dokument w skorowidzu „DjVu” nazwany 11(797) oznacza 11 stronę (z 20) o numerze 797 wg protokólarza.

228

07-04-2008

Kilka aktualizacji i ostatnio odnalezionych archiwaliów

1. Do zakładki „NIEZWIĄZANI” (na 1. miejscu) dodano świeżo odkryty zapis z 1790 r. dokumentujący życie w tym czasie we wsi Pysząca k/Śremu rodziny Melchiora i Reginy Formanowiczów. Sprawa jest niezwykle intrygująca i wymaga dalszych poszukiwań.

2. Uściślono czas, którego dotyczy odnaleziony w ub.r. w APP dokument pn. „Stwierdzenie przebywania w nauce bez kontraktu ucznia szewskiego Antoniego Furmanowicza”. Z dużym prawdopodobieństwem dokument ten omawia sprawę nauki zawodu => Antoniego Formanowicza.

3. Walenty Furmanowicz, syn Piotra i Marianny z d. Galantowicz od 01.05.1888 roku (miał wtedy 25 lat, jeszcze przed ślubem z Joanną Liberą) mieszkał w Poznaniu. Dowodem na to jest karta meldunkowa.

4. Podobną karta meldunkowa dotyczy okresu nauki w Seminarium Duchownym w Poznaniu późniejszego księdza (wówczas kleryka) Leona Formanowicza.

5. Dodano liczną rodzinę Balbiny Formanowicz (1781-1838) i jej męża Macieja Osińskiego.

6. Z dużym prawdopodobieństwem odszukano nazwisko rodowe Barbary, żony Pawła Jakuba Formanowicza, ławnika gostyńskiego. Udało się tego dokonać przez odnalezienie w księgach metrykalnych z Krobi Jej aktu zgonu. Barbara, gstynianka z pochodzenia, przed śmiercią mieszkała w Krobi, najprawdopodobniej u swojej córki, w/w Balbiny.

224

26-03-2008

Archiwalia w rodzinie Jana Formanowicza z Siemowa

Karty osobowe trójki dzieci Jana Formanowicza, nauczyciela z Siemowa, wzbogaciły się o nowe załączniki w postaci kopii ostatnio otrzymanych archiwalnych dokumentów. Osobami których dotyczą te uzupełniania są:

· Marian Formanowicz => nekrolog opublikowany w niemieckojęzycznej gazecie (prawdopodobnie ze Wschowy) zawiadamiający o jego śmierci w wyniku walk na froncie wschodnim w czasie I-wojny światowej. Dzięki temu dokumentowi określono datę zgonu Mariana na 8 czerwca1916 roku.

· Bolesław Formanowicz => dokument z 7 grudnia 1939 roku potwierdzający osadzenie Bolesława w obozie jenieckim w czasie II-wojny światowej (Stalag Kaisersteinbruch)

· Waleria Formanowicz (po mężu Ganowicz), wcześniej już opracowane => zestawienie pocztówek adresowanych do Walerii wzbogaciło się o dwie kolejne, datowane na 06.03.1904 i 31.03.1907 roku (ta druga nadana z Nicei). Łącznie w zestawieniu jest obecnie 21 pocztówek. Jak to napisałem we wstępie do opracowania, Waleria musiała w młodości namiętnie kolekcjonować pocztówki, które teraz spotyka się w bardzo „dziwnych” miejscach.

W tym miejscu dziękuję rodzinie za użyczenie oryginałów tych jakże cennych pamiątek,

które pozwoliły na wykonanie zamieszczonych tu kopii.

221

25-03-2008

· Do kart osobowych Jana Formanowicza oraz jego synów Pawła Jakuba i Ignacego dodałem załączniki (linki – „Multimedia”) w postaci archiwalnych dokumentów stwierdzających przyjęcia tych osób w poczet obywateli miasta Gostynia, oraz - dodatkowo u Jakuba – dokument, który mówi, że ławnik J. Formanowicz rekomenduje przyjęcie nowego obywatela miasta. Dokumenty pochodzą z lat 1742 do 1786 i odnalezione zostały już kilka miesięcy temu w aktach miasta Gostynia. Do dziś nie uzyskały jednak właściwej oprawy J Do kopii aktów załączyłem tłumaczenie z łacińskiego tekstu oryginałów.

· Dzięki pomocy rodziny uzupełniłem opis zdjęcia grupowego „Złote Gody u Furmanowiczów” (poprzedni wpis w sprawie tego zdjęcia 20.01.br.) o kolejne dwie postacie. Rozpoznane dziś osoby to Antoni Furmanowicz i jego syn Sylwester (wskazanie osób – patrz zdjęcie). Dodatkowo – również dzięki pomocy rodziny – dodano do karty małżonków Antoniego i Konstancji Furmanowiczów piękne archiwalne zdjęcia obu osób. Zdjęcia pochodzą z roku 1919.

Omawiane tu zdjęcie grupowe z 50-lecia ślubu jest dla mnie szczególnie ważne, gdyż przedstawia rodzinę Józefa i Pelagii Furmanowiczów. Spośród licznej gromadki dzieci tej pary nie jest mi znana żadna żyjąca osoba. Podobnie nie znam nikogo z ich dalszych potomków, bądź osób z nimi spokrewnionych. Wszystkie informacje jakie posiadam o tej rodzinie pochodzą z Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, Centralnego Archiwum Wojskowego w W-wie, bądź jak dziś, od rodzin braci Józefa Furmanowicza.. Być może dzięki przedstawieniu tego zdjęcia na forum „www” odnajdą się żyjący potomkowie rodziny Józefa Furmanowicza, młynarza z Wągrowca.

20-03-2008

Uzupełnienia i inne

Dzięki pomocy osób z rodziny dokonałem kilkunastu uzupełnień w zapisach gałęzi Fórmanowiczów z Wielichowa oraz rodzin spokrewnionych. Pojawiają się w drzewie najmłodsi – dzieci urodzone już w bieżącym roku.

Do karty osobowej Andrzeja Formanowicza z Buku – w dolnej części strony - dodałem jego autograf (podpis) pochodzący z 25 października 1841 roku. To jeden z najstarszych, własnoręcznych podpisów naszego przodka. Są też o parę miesięcy wcześniejsze, ale znacznie mniej wyraźne. Podpis pochodzi z dokumentu nr 785 z księgi cechu szewców z Buku (Archiwum Państwowe w Poznaniu). Andrzej w tym czasie zasiadał we władzach cechu jako „stołowy”. Po kilku latach został wybrany pierwszym cechmistrzem. Podpis ten można zobaczyć także => tutaj.

216

16-03-2008

Kwerenda w aktach USC z Poznania i Śremu

Potwierdzenie zapisów z ksiąg parafii poznańskich dokonane na podstawie aktów z USC w Poznaniu i Śremie, pozwoliło na dodanie kolejnych osób i rodzin do dwóch drzew genealogicznych:

· Józef Furmanowicz (Fórmanowicz) syn Mateusza rodem z Wielichowa (obaj rzeźnicy) ożenił się w 1875 roku w Śremie z Marianną z d. Lenartowicz. Fakt jego przeprowadzki z Wielichowa do Śremu został już wcześniej (jako przypuszczenie – dziś potwiedzone dowodem) zasygnalizowany w zakładce „Ekspansja nazwiska” [poz. 3]

· Wincenty Formanowicz syn Stanisława z Buku, ożenił się w Poznaniu i w 1836 roku ochrzcił w Farze poznańskiej swojego syna, również Wincentego. To Wincenty junior za młodu (w wieku 23/24 lat) był prawdopodobnie poszukiwany przez Policję Pruską i przypuszczalnie odbywał karę w pruskim więzieniu. W późniejszych latach wymieniany jest w książkach adresowych miasta Poznania, a w latach 1895 – 1902 był dwukrotnie żonaty.

Nie odnalazłem do dziś jednoznacznego dowodu przeprowadzki Wincentego seniora z Buku do Poznania. Wskazują na to jednak liczne przesłanki, które ujmując razem pozwoliły mi dziś na dopisanie Jego rodziny do drzewa genealogicznego Formanowiczów z Buku i Gostynia.

Kopie aktów metrykalnych i zapisów z USC znaleźć można na kartach poszczególnych osób i ich związków.

29-02-2008

Jan Formanowicz, nauczyciel z Siemowa

Wspomnienia Stanisława Helsztyńskiego o Janie Formanowiczu, zaczerpnięte z Jego autobiografii pt. „Dobranoc miły książę” [LSW 1971; str. 13-15], stały się źródłem rozbudowy biografii nauczyciela z Siemowa pod Gostyniem.

25-02-2008

Pocztówki do Walerii F. z początku XX-wieku

Do karty osobowej Walerii Formanowicz (córki nauczyciela Jana z Siemowa) dodałem opisaną => galerię 19-pocztówek datowanych na lata 1900-1915, adresowanych na Jej ręce. Odnośnik do galerii znajduje się w dolnej części karty osobowej. Jak wynika z treści jednej z pocztówek, adresatka kolekcjonowała je w młodości. Ozdabiały one następnie którąś ze ścian szkoły we Wschowie (?), gdyż mają ślady o przekłuciach pineskami. Może przez swój urok - zdjęte ze ściany - przeleżały kilkadziesiąt lat niemal nieuszkodzone na dnie szuflady wraz z rodzinnymi dokumentami.

Kopie pocztówek uzyskano dzięki uprzejmości autora strony internetowej http://hannak-familie.eu/

Przypominam Czytelnikom, że odnośnik do podobnej galerii pocztówek wysyłanych z frontu I-wojny światowej (a więc czasowo dość zbliżonych) znajduje się na karcie osobowej Stanisława Formanowicza z Krobi.

19-02-2008

„Formanowiczowie w Buku...”

Po aktualizacjach i rozbudowie wynikłej na skutek kwerendy w księdze szewców bukowskich, pojawiła się nowa („ostateczna” – na pewien czas) wersja mojej sagi rodzinnej

„Formanowiczowie w Buku

na tle historii miasta

1703-1930”

Mam nadzieję, że częste modernizacje i aktualizacje mojej strony nie napełniają Szanownych Czytelników zniechęceniem J Jak już na początku istnienia strony napisałem w zakładce „O autorze”: „Strona internetowa www.formanowicz.pl jest w permanentnej modernizacji i rozbudowie. Niemal codziennie coś zmieniam i dodaję...”. Życzę sobie i Czytelnikom aby stan ten trwał jak najdłużej. Będzie to świadectwem dla mnie – a dla Państwa w szczególności – że zapału i zdrowia autorowi strony nie brakuje. O zasoby archiwalne nie martwię się w ogóle. Ich nie zabraknie na pewno J

18-02-2008

Protokół z kwerendy w księdze szewców bukowskich

Udostępniłem dziś protokół z kwerendy w księdze szewców z Buku, obejmującej I-połowę XIX w. Opracowanie to z czasem rozwinie się o kopie i szczegółowe wypisy z poszczególnych (ale nie wszystkich) stron, zamówionych przeze mnie w APP. Dokument niniejszy jest bardzo obszerny, wymienia cały szereg nazwisk szewców bukowskich i w związku z tym mam nadzieję okaże się pomocny dla innych genealogów. Miejscem docelowym odnośnika do protokółu jest karta osobowa Andrzeja Formanowicza, cechmistrza szewców w latach 1846 - 1848. Można go także odnaleźć w zestawieniu „Drzewo gen.” => „Multimedia” => „Strony WWW”.

Rozwinąłem dziś także listę dokumentów, w których mowa o Wincentym Furmanowiczu z Poznania (wcześniej z Buku) i jego synu także Wincentym. Dodałem wypisy z ksiąg parafii poznańskich, dwa wypisy z Centralnej Pruskiej Gazety Policyjnej (=> pełny tekst wypisów z kopiami) oraz dwa adresy z książek adresowych miasta Poznania. „Przynależność” tej osoby go gałęzi bukowsko-gostyńskiej wydaje się bardzo prawdopodobna.

17-02-2008

Formanowiczowie – szewcy w Buku w I-połowie XIX w.

Na podstawie kwerendy w Archiwum Pańswowym w Poznaniu przypisano do poszczególnych osób z drzewa genealogicznego zapisy o Formanowiczach należących w I-połowie XIX w. do cechu szewców w Buku. Zapisy te, uszeregowane chronologicznie, można odnaleźć na kartach osobowych w ich dolnej części. W kilkudziesięciu odnalezionych zapisach mowa jest o następujących osobach :

- Wincenty Formanowicz, syn Stanisława

- Andrzej Formanowicz (senior), syn Jana

- Marcin Formanowicz, syn w/w (powstaniec listopadowy)

- Wincenty Formanowicz, syn w/w

- Andrzej Formanowicz (junior), syn Andrzeja ( - najliczniejsze zapisy)

- Andrzej Formanowicz (III), syn w/w

Protokóły z księgi cechu szewców pozwoliły na uzupełnienie biografii Marcina Formanowicza, powstańca listopadowego o szczegóły dotyczące jego pracy zawodowej przed- i po powstaniu.

Zapisy dotyczące Wincentego Formanowicza potwierdzające jego naukę zawodu w Buku a następnie brak wzmianki o nim po roku 1826, potwierdzają przypuszczenie o jego przeprowadzce do Poznania. Późniejsze wzmianki o Wincentym Formanowiczu (szewcu) z Poznania zamieszczono na jego karcie osobowej.

Pełny zapis protokółu z kwerendy w księdze cechu szewców z Buku zostanie zamieszczony na stronie w najbliższym czasie.

12-02-2008

Zdjęcie Powstańca Wlkp.

Dzięki uprzejmości rodziny (za którą także w tym miejscu b. dziękuję), na liście biograficznej „Formanowiczowie w Powstaniu Wlkp.” zamieściłem zdjęcie Ludwika Fórmanowicza, najstarszego z Powstańców (pierwszego na liście). Jego zdjęcie w pełnych wymiarach dostępne jest na karcie osobowej, do której odwołanie z listy biograficznej przez znak przy nazwisku osoby.

08-02-2008

„Formanowiczowie w Buku”

Dokonałem dziś rozległej przebudowy mojej monografii:

„Formanowiczowie w Buku

na tle historii miasta

1703-1930”

Aktualizacja była niezbędna już od dawna (,..) z uwagi na nowe odkrycia genealogiczne, oraz przebudowę mojej strony internetowej. Usunąłem wszystkie (mam nadzieję) „puste” odnośniki, których adresy zmieniły się w związku z modernizacją strony.

Główny odnośnik do monografii znajduje się w zakładce „Historia rodziny” w „Drzewie genealogicznym’ (na 1-miejscu).

02-02-2008

WIELKA aktualizacja drzewa bukowsko-gostyńskiego

W oparciu o dane uzyskane od członków rodziny zmodyfikowałem i rozszerzyłem zapisy w drzewie genealogicznym Formanowiczów z Buku i Gostynia. Aktualizacja dotyczy w szczególności rodziny Tomasza Ferdynanda Formanowicza (ur. w 1799) oraz 6 pokoleń jego potomków (rodzina w dolnej części drzewa). Drobne zmiany i uzupełnienia dotyczą także innych rodzin w tej gałęzi. Nie jestem w stanie odrębnie omówić każdej zmiany, gdyż dotyczą dziesiątków osób prezentowanych na drzewie genealogicznym. Zainteresowanych zachęcam do prześledzenia zapisów.

Ogólnie w drzewie genealogicznym ujęto obecnie 1357 osób (685 żyjących), w tym w drzewie Formanowiczów z Buku i Gostynia 796 osób.

Jednocześnie usunąłem ze strony głównej odnośniki do gałęzi „herbowych” (z herbami miast). Zapisy w tych gałęziach opracowane jeszcze na starej wersji programu, tak dalece się zdezaktualizowały, że mogą być źródłem fałszywych informacji.

Pełne i aktualne informacje genealogiczne dotyczące wszystkich gałęzi rodowych są pod odnośnikiem

„Drzewo genealogiczne”

208

24-01-2008

Aktualizacja drzewa Stachowskich z Grodziska

Dzięki wynikom kolejnej kwerendy w Archiwum Archidiecezjalnym w Poznaniu, uzupełniłem dane oraz dodałem nowe osoby w rodzinie Stachowskich z Grodziska Wlkp. Rodzina ta obecnie sięga korzeniami (Jan Stachowski) do roku 1782. Wiele jednak niejasności wymaga jeszcze dalszych poszukiwań (już może nie głębszych, choć najstarsze zapisy o tej rodzinie w Grodzisku sięgają XVII w.). Przypominam, że rodzina ta jest skoligacona z Formanowiczami przez moją babcię, śp. Stanisławę Formanowiczową ze Stachowskich

Do zakładki „Zdjęcia grupowe” u Stachowskich dodałem dwie fotografie z opisem postaci widniejących na zdjęciu. Pierwsza z nich z przełomu lat 20- i 30-tych XX wieku, a druga - niestety mocno zużyta - ze => ślubu Adama Stachowskiego, to prawdziwy skarb. Pochodzi z roku 1905 (!) i jest na nim wyżej wspomniana moja babcia mająca wtedy 3-4 lata, Jej ojciec (mój pradziadek) i Jej dziadek (mój papradziadek).

243

22-01-2008

Formanowiczowie na Pomorzu Gdańskim w XVIII w.

Rozwinąłem dziś informację („Niezwiązani”) o osobach noszących nazwisko Formanowicz, odnalezionych w XVIII-wiecznych zapisach metrykalnych pochodzących z ksiąg parafialnych z Pomorza Gdańskiego. To już osiem osób - 3 pokolenia stanowiące najprawdopodobniej jedną rodzinę. Piszę o tym w omówieniu (w dolnej części) pod w/w linkiem.

Dane stają się intrygujące, gdyż sięgają przełomu XVII/XVIII w. W roku 1710 w Gniewie (pow. Tczew) Kazimierz (Gospodarz) Formanowicz i jego żona Krystyna chrzczą swojego syna Jana. Odległość pomiędzy Wielkopolską a Pomorzem Gd. nie jest na tyle wielka, by uniemożliwić kontakty - nawet na przełomie XVII i XVIII w.

* * *

Niestety nie tylko sukcesy... Nie powiodła się, zapowiedziana w planach genealogicznych na ten rok (patrz „newsy” za 2007 rok – ostatni wpis z grudnia), kwerenda mająca na celu odszukanie w księgach bukowskich jakichkolwiek dodatkowych informacji o Antonim Formanowiczu (alias „PierwszyGrosz”). W nielicznych księgach (cechowych i miejskich) pozostałych w Archiwum Państwowym w Poznaniu z okresu gdy żył Antoni, nie napotkano żadnych wzmianek o tej, bądź jakiejkolwiek innej, osobie noszącej nazwisko „Formanowicz”. Trudno, coraz bardziej prawdopodobne staje się przypuszczenie, że Antoni Formanowicz pozostanie najstarszym ze znanych Formanowiczów.

241

20-01-2008

Nowe zdjęcie grupowe w „Drzewie genealogicznym”

W zakładce „zdjęcia grupowe” zamieściłem dziś nowe zdjęcie pochodzące ze „Złotych Godów” w rodzinie Furmanowiczów (linia gnieźnieńsko-kłecka). Wysokie krzyże w dłoniach Jubilatów (w środku) jednoznacznie wskazują na uroczystość 50-roczncy małżeństwa. Drugi od lewej siedzi Walenty Furmanowicz, syn Piotra i Marianny z d. Galantowcz (antenatów linii gnieźnieńsko-kłeckiej). Z rysów twarzy Walentego wynika, że zdjęcie wykonano w okresie międzywojennym (porównaj ze zdjęciami na karcie osobowej Walentego)

To są fakty a teraz przypuszczenia:

Z miejsca jakie zajmuje Walenty na zdjęciu (siedzące, niedaleko Jubilatów) przypuszczam, że Jubilatami byli Józef Furmanowicz, najstarszy brat Walentego, oraz żona Józefa Pelagia z d. Urbańska. Ich ślub odbył się 8 lutego 1886 r., a więc 50-rocznica przypadała w lutym 1936 roku (ciepła odzież !). Czy obok Walentego siedzi Antoni, brat Józefa (a może Stanisław – kolejny brat) ? A może po drugiej stronie siedzi jeden z braci ? Czy wśród trojga wojskowych na zdjęciu jest (może to ten stojący pomiędzy Jubilatami) Leon Furmanowicz, syn Józefa i Pelagii, późniejszy major W.P. ? Zdjęcie wykonano zapewne w Wągrowcu, gdzie Józef Furmanowicz pracował jako młynarz (miał młyn ?).

Wiele pytań jest związane z tym zdjęciem, ale może z czasem na część z nich znajdę odpowiedź

* * *

Do dużej części zdjęć zawartych w zakładce „zdjęcia grupowe” dodałem listę osób obecnych na zdjęciu, oraz możliwość wskazywania ich miejsca („Pokaz”, bądź najechanie myszką bądź kliknięcie na twarz osoby). Taka możliwość ma szczególne znaczenia np. dla zdjęcia „Złote Gody w Modliszewku, rok 1919”. Wśród 24 osób na tym zdjęciu żyją obecnie jedynie dwie - wówczas dzieci - dziś ponad 90-letni seniorzy rodu.

240

17-01-2008

Aktualizacja zapisów w drzewie Stachowskich z Grodziska Wlkp.

Dzięki wynikom kwerendy otrzymanym z Archiwum Archidiecezjalnego w Poznaniu (zlecenie z 14 bm.) rozszerzono treść zapisów metrykalnych, oraz dodano nowe osoby w rodzinie Antoniego i Katarzyny Stachowskich. Dalsze badania genealogiczne w toku.

Tu ciekawostka. Dwoje dzieci z w/w związku: Antoninę i Franciszka, chrzcił ks. Antoni Fórmanowicz, administrator parafii w Grodzisku pochodzący z Wielichowa. Fakt ten jest opisany w wypisach z ksiąg metrykalnych na kartach osobowych ochrzczonych dzieci. O życzliwej pamięci parafian, jaką pozostawił po sobie w Grodzisku ks. Fórmanowicz po odejściu do innej parafii, piszę w jego => biografii.

W ten sposób wspomnienia mojej babci Stanisławy z d. Stachowskiej znajdują potwierdzenie w faktach.

* * *

Zaktualizowałem dziś także komplet zapisów w drzewie Formanowiczów z Wielkopolski. Usunąłem wszystkie (dość częste niestety) błędy w zapisie związków małżeńskich, gdzie mężem była kobieta, a żoną mężczyzna. Od dziś są to już prawidłowe dane.

238

16-01-2008

Modernizacja ... (cd.)

Odwołanie „herbowe” (z herbami miast) do linii gnieźnieńsko-kłeckiej, dziś usunięte ze strony głównej, jest dostępne w odnośniku

„Drzewo genealogiczne” => „Drzewa”

242

15-01-2008

Modernizacja zawartości strony

Rozpocząłem dziś, zapowiadaną już wcześniej, likwidację odnośników „herbowych” (z herbami miast) do gałęzi drzewa genealogicznego Formanowiczów.

Wszystkie dotychczasowe gałęzie znajdują się pod odnośnikiem „Drzewo genealogiczne”.

Jako pierwszy odnośnik „herbowy” usunąłem gałąź jarocińską. Linki do dokumentów opisowych związanych z tą gałęzią, tj. moje hipotezy dotyczące ewent. powiązania linii, oraz wypisy z ksiąg metrykalnych, znajdują się na karcie osobowej antenata rodu – Stanisława Formanowicza z Glinna (w dolnej części karty).

* * *

Spotkała mnie dziś ogromna przyjemność. Prof. dr hab. Wiesław Caban, autor książki „Służba rekrutów z Królestwa Polskiego w armii carskiej w latach 1831-1873" – wielokrotnie przez mnie cytowanej w biografii Marcina Formanowicza – po zapoznaniu się z moim opracowaniem dotyczącym losów tego powstańca listopadowego z naszego rodu, skierował do mnie m.in. takie słowa (cyt.): „Jestem pod wrażeniem Pańskich umiejętności jako historyka.”. Czuję się zaszczycony tak wysoką oceną mojej pracy, wypowiedziana przez wybitnego człowieka nauki.

14-01-2008

Stachowscy z Grodziska Wlkp.

Zaktualizowano do nowego serwisu WWW drzewo genealogiczne Stachowskich z Grodziska Wlkp. (lewe menu, w dolnej części). Wspomnienia rodzinne dostępne w zakładce „Historia”. Drzewo genealogiczne zostało opracowane w głównej mierze na podstawie wspomnień rodzinnych. Weryfikacja poszczególnych dat i osób - na podstawie odpowiednich zapisów w księgach parafialnych - została już rozpoczęta, przez zlecenie kwerendy w Archiwum Archidiecezjalnym

249

12-01-2008

Nowa rodzina w drzewie genealogicznym

Dzięki kontaktom nawiązanym przez portal „nasza-klasa” (pomimo pewnych jego mankamentów - chapeau bas), dodałem siedem osób tworzących jedną rodzinę (pokolenia od 10 do 12), w linii utworzonej przez potomstwo => Antoniego Furmanowicza (syna Walentego) i Władysławę z domu Bryl. Nowododana rodzina stanowi obecnie najstarszą część linii rodowej Formanowiczów / Furmanowiczów – linii w większości przypadków utworzonej z rodzin pierworodnych synów.

248

10-01-2008

Nazwisko FURMANOWICZ pojawia się w Krakowie na przełomie XV i XVI w.; kilkadziesiąt lat po Swenchu Furmanowiczu, mieszczaninie z Fordonu k/ Bydgoszczy, o którym mówię w zakładce „NAJWCZEŚNIEJSI”. Osobę tak nazywaną wymienia prof. Ludwik ŁYSIAK w swoim opracowaniu p.t. "Decreta iuris supremi Magdeburgensis castri Cracoviensis 1481 - 1511" na stronie 386.

02-01-2008

Rozbudowano drzewo Olejniczaków z Krobi (rodzina spowinowacona).Obecnie to 8 pokoleń z lat 1755 – 1986 (daty urodzin). Ciekawa jest (m.in.) obserwacja ewolucji nazwiska z „Olejnik” do „Olejniczak”.

Po otrzymaniu z AAP odpisu aktu chrztu Antoniny Formanowicz, córki Andrzeja i Reginy, urodzonej 01.03.1806 roku, zmieniono treść biografii Marcina, powstańca listopadowego, którego Antonina była siostrą. Fragment który uległ zmianie dotyczy okresu od roku 1804 do 1809, gdy Marcin z rodzicami i rodzeństwem mieszkał w Więckowicach – wsi odległej o ok. 10 km od Buku.

Godnym zainteresowania jest fakt, że chrzestnym Antoniny Formanowicz był hr. Adam Turno, w tym czasie właściciel Więckowic, ale także napoleończyk, kapitan pułku szwolożerów, gawędziarz i pamiętnikarz wielkopolski.

248