www.formanowicz.pl [start]

Nazwa osobowa Formanowicz, Fórmanowicz, Furmanowicz

W XV wieku nie są to jeszcze nazwiska, w dzisiejszym rozumieniu tego terminu. Te kształtują się w XVI-XVIII wieku. Dla tego typu określeń używamy sformułowań "nazwa osobowa".

Jest zaliczana do nazw patronimicznych (odojcowskich), wyrażonych formantem –ic -owic (wcześniejsze formanty), a pod wpływem języka ukraińskiego nastąpiło przekształcenie ich w –icz, -owicz. Nazwa osobowa Forman-owicz utworzona formantem –owicz od dodatkowego określenia ojca, tu od nazwy zawodu ojca - furman (staropolskie forman) oznacza zawsze syna osoby, której dodatkowe określenie (nazwa zawodu) tkwi w podstawie tej formy.

Od XII wieku pojawia się rozszerzony sufiks –owic, -ewic. Przykłady form z tym formantem znajdujemy już w bulli gnieźnieńskiej z 1186 r. a także w innych dokumentach dwunastowiecznych. W wiekach późniejszych coraz więcej znajdujemy form z sufiksem –owic(z), -ewic(z), służących łącznie z nazwami odapelatywnymi, nominacji osób z warstwy mieszczańskiej, rzemieślniczej i chłopskiej.

Nazwiska zakończone na –owicz dominują na Kresach północno-wschodnich. Na tej podstawie jednak nie możemy mówić o pochodzeniu Formanowiczów z Kresów.

Autorką wyjaśnień jest :

dr Małgorzata Magda-Czekaj

Pracownia Antroponimiczna

Instytutu Języka Polskiego

Polskiej Akademii Nauk

Zakład Onomastyki

Al. Mickiewicza 31

31-120 Kraków