| 1 | | Kupono Zagórza Benedykt Lemański nabył te dobra od Pawła hr. Haugwitza 15 stycznia 1833 r. za 480.000 zł. Paweł hr. Haugwitz sprzedał dobra nie czekając nawet na zakończenie postępowania spadkowego, a jedynie okazując testament ojca sporządzony w dniu 31 stycznia 1820 r.
Edward Lemański nabył dobra od swego ojca Benedykta Lemańskiego 4 / 16 grudnia 1851 r. za 750.000 zł. Edward Lemański został zamordowany przez powstańców w marcu 1863 r. Po jego śmierci na mocy regulacji spadku z dnia 17 / 29 stycznia 1864 r. dobra przejęło jego rodzeństwo:
1.Ludwik Lemański,
2.Karolina z Lemańskich Stojowska - żona Hipolita Stojowskiego,
3.Marianna z Lemańskich Steinkeller,
4.Kamilla z Lemańskich - żona barona Karola de Maltzan,
5.Wiktor Lemański.
5 / 17 maja 1865 r. dobra od poprzednich właścicieli nabył Guido Henckel von Donnersmarck za 850.000 zł. |
| 2 | | Wspomnienie pośmiertne Dnia 25 sierpnia b. r. dotknięty kilko-letnią ciężką chorobą, zszedł z tego. świata, we wsi Zagórzu powiecie Wieluńskim, ś. p. Benedykt Lemański, Sędzia Pokoju Okręgu Częstochowskiego. Potomek szlacheckiej, zasłużonej i od wieków w Prusach Zachodnich osiadłej rodziny, de Guer-Lemańskich, syn Józefa, wyższego officera wojsk byłćj Rzeczypospolitej Polskićj, w słynnym pułku Raczyńskich, obdarzony hojnie od natury świetnemi przymiotami umysłu i serca, niezmordowaną czynnością, bystrym rozumem, prawością w postępowaniu i zamiłowaniem szlachetnej i uczciwej pracy, ś. p. Benedykt ujrzał się panem majątku, jednego z najzna-komitszych w gubernii, to jest dawnego Kłobuckie-go starostwa.—Dostatki przecież, jakiemt pobłogosławił Najwyższy i własna staranność, ani na chwilę niezbałamuciły jego serca, nie skaziły umysłnie chełpił się niemi i używał z czcigodne":n po j miarkowaniem, względnie do siebie, a z hojnością | gdy szło o dobro publiczne lub przyniesienie ulgi | cierpiącej ludzkości. Nie było przykładu, aby ubogi, bez zyskania pociechy jego dom opuścił, cby przyjaciel, sąsiad, a nawet dalszy znajomy, dotknię¬ty potrzebą, daremnie odwoływał się do jego serca; cała okolica zaświadczyć może tę prawdę.—W to-warzyskiem pożyciu miły, uprzejmy, gościnny i snadno wybaczający urazy, dobry mąż, ojciec i przy¬jaciel, umiał sobie zaskarbić powszechny szacunek i miłość. Jego też zgon niepowetowaną jest stratą dla krewnych, przyjaciół i okolicy, a w nieutulo¬nym smutku pogrążył osieroconą żouę, Maryę z Prze-zdzieckich, wierną, cnotliwą i przywiązaną towa¬rzyszkę od lat kilkudziesięciu jej życia—i liczną ro-dzinę, nietylko ojca, ale prawdziwego w nim dobro¬czyńcę tracącą. Cześć twej pamięci, zacny Benedyk¬cie— wiekuista łaska, niech świeci twojej duszy w niebiosach!.
|
